جلسه ۹۰

لذا در مورد آن کسی که مَن اطاق الصیام یعنی کسی که طاقتش برسد به اندازه توانش برسد، روزه بر او واجب نیست به حدی که با روزه یکی بشود طاقت تمام بشود آن روزه بر او واجب نیست! درست شد؟

پس احکامی‌که آورده مگر در بعضی موارد که حکم خاص دارد جدا، ولی استطاعتی که شارع می‌گوید من استطاع یعنی کسی که در همین زمینه و جری عادت بتواند برود! خوب وقتی که این طور باشد شارع که نمی‌آید به خاطرحج زندگی انسان را مختل کند! شش ماهه عروسی کردند می‌گویند شش ماه دست به هیچی نزنید که امسال می‌خواهیم چکار بکنیم مکه برویم کوفتشان می‌شود این که دیگر خدایا این چه حجی است از شش ماه قبلش باید عزا بگیریم نمی‌دانیم چکار کنیم، نه، خدا می‌گوید بابا این چیز است نروید، زندگیتان را بکنید بروید زندگیتان را بکنید! آن موقع اجازه دادند بروید اجازه ندادند ما به پای شما حساب می‌کنیم! اهتمامی‌که شارع نسبت به حج دارد آن اهتمام به جای خود.

پس بنابراین این لحاظ مسئله این یک قضیه‌ای است که این نیاز به دقت و توجه خاص و شم الفقاهه دارد خلاصه انسان نسبت به روایات و امثال ذلک و البته چیزهای دیگر هم هست که انشاءاللَه می‌گوییم که ممکن است در این زمینه مطالب دیگری هم باشد.

فعلا امروز در این مسئله صحبت شد که ملاک برای تحقق احکام و تعلقش به مکلفین آن ملاک عبارت است از نزول حکم و تنجزش در جری و در عادت! این مسئله مسئله بسیار مهمی‌است که مجتهد این قضیه را باید مد نظر قرار بدهد که در خیلی موارد به هم می‌خورد در یک مواردی باید سهل بگیرد در یک مواردی باید سفت بگیرد به عکس آن چه که شما می‌بینید در بعضی مسائل اتفاق می‌افتد که آن در مسئله حج ما داریم حج را در همین زمینه شخص انجام بدهد یعنی شخص حامل باشد امام فرمودند برود نباشد برود خودش تنها برود با زن و بچه برود به هر کیفیتی برود یعنی چه؟! یعنی در این زمینه جری عادت و زندگی، در همین زمینه است که در کنارش وجوب حج هم هست حالا یا وجوب حج به این می‌خورد باشد یا نمی‌خورد این مورد نظر شارع است در تعلق حج نه امر زائد دیگر که آن مسئله زندگی به حال خودش باشد مسئله حج از آن بالا بیاید بر تمام مسائل زندگی حکومت کند! این قضیه این طور نیست. زندگی، زندگی به حال خود، مثل این که فرض کنید در قضیه حج بیاییم بگوییم که اصلا نان و آب به زن و بچه‌ات نده که استعداد پیدا کنی برای حج نه این طور نیست آقا بگذار زندگیشان را بگذرانند به خوبی و خوشی زیاد آمد انبار کنید چه می‌گویید ذخیره کنید زیاد نیامد سالهای دیگر، نتوانستی هم که نتوانستی! این که حالا زن و بچه را در گرسنگی نگه داری مکه بروی یک چنین چیزی ما نداریم بیخود چیزش نکن در فشار و در مضیقه قرار نده بر همین اساس آمده همین قضیه در حمل هست .