جلسه ۸۶

اگر یک مجتهد با این خصوصیات بخواهد به حج نگاه کند و به روایاتی که از معصومین نسبت به حج آمده بعد این را قرار بدهد در قبال من اصلا فرض کنید ما روایاتی که مشیا هم دارد نداریم ما نه روایاتی که زاد و راحله دارد نه روایاتی داریم که مشی را دارد، هیچ کدام را نداریم. اصلا امام صادق علیه السلام نفرموده که فرض کنید استطاعت هو الزاد و راحله امام رضا علیه السلام نفرموده که مشی امام صادق علیه السلام نفرموده که اکثر افرادی که در زمان پیامبر با او حجّ انجام دادند پیاده بودند. اصلا اینها را نفرموده خودمان هستیم و خودمان ما این را می‌گذاریم درجلویمان چه می‌فهمیم؟ کسی که این را می‌خواند باید بلند شود برود دیگر واقعاً باید برود.

الان فرضاً یک بزرگی به شما یک مطلبی می‌گوید یک دستوری میدهد و می‌گوید شما باید این کار را انجام بدهی و یک ماه هم برایش وقت می‌گذاری شما این نامه این را به دست فلان شخص باید برسانید خب شما بلند می‌شوید می‌روید پیدا می‌کنید آن هم مسافتش مسافت بعیده است یک شهر دور می‌گوید این نامه را باید برسانی، بایدی است اگر ماشین یا وسیله دیگری پیدا نکرد چه کار می‌کند؟ خب آخرش پیاده راه می‌افتی می‌روی و نمی‌گویی آقا بنده ماشین پیدا نکردم یک ماشین مدل بالایی پیدا نکردم که سوارش بشوم و بروم می گوید خب برو پشت وانت حتما باید سوار فلان ماشین بشوی خب پشت وانت بشین! اگر قرار بر این است که این مسئله انجام بشود خب باید انجام بشود این یک ذهن عرفی و ساده عرفی است که این مسئله را به ما می‌رساند. اگر ما این را نداشتیم عرف به ما چه می‌گوید؟ عقل چه می‌گوید؟ نفس سلیم چه می‌گوید؟ می‌گوید خب پیاده باید بروی ترس داری با کاروان برو و پیاده برو و انجام بده و هیچ اشکالی برایت پیش نمی‌آید خوفی هم پیش نمی‌آید یک خورده چربی بدنت آب می‌شود اتفاقا بد نیست ورزش هم می‌کنیم هیچ اشکال ندارد انسان می‌رود درست شد؟!