جلسه ۸۳
12بله یک روایت، روایت کنانی است عن ابی عبداللَه علیه السلام حضرت میفرماید و ان کان یقدر ان یرکب بعضا و یمشی بعضا فلیفعل و من کفر قال: ترک در این روایت حضرت مشی را واجب دانسته است برای کسی که بتواند جمع بین رکوب و بین مشی کند این روایت تفسیر ادنی القوم قوةً امام رضا است که در آن جا حضرت به اصطلاح آن طور میفرمایند.
روایات دیگر روایت امام باقر علیه السلام است که در صورتی که کسی که عرضۀ حج بر او بشود و استنکاف بکند حضرت میفرمایند حق ندارد استنکاف کند بعد میفرمایند که اگر حیا بکند حضرت میفرماید که مگر میشود انسان در وجوب حیا بکند و لمَ یستحیی؟ و لو علی حمار اجدع ابتر، قال: فان کان یستطیع أن یمشی بعضاً و یرکب بعضاً فلیفعل این هم باز روایت دوم است.
روایت صحیح السند هم هست روایت شیخ طوسی است که از محمد بن معاویه بن صفوان محمد بن مسلم همه صحیح و روایت درست است در اینجا امام علیه السلام در مورد حج واجب میفرماید نه در مورد حج مستحب فان کان یستطیع ان یمشی بعضا و یرکب بعضا فلیفعل این هم باز تفسیر روایت ادنی القوم مال امام رضا علیه السلام است.
باز روایت دیگر روایت کلینی است از امام صادق علیه السلام عن ابی عبداللَه که حضرت در اینجا در آخر میفرمایند که فان کان یطیق طاقت دارد هم یستطیع در این روایت است هم در نسخه بدلش یطیق است فان کان یستطیع ان یمشی بعضا و یرکب بعضا فلیحج این هم در اینجا دلالت بر وجوب میکند، نسبت به مشی این روایتها، روایت امام صادق علیه السلام است زمان امام صادق علیه السلام این روایتها آمده به اصطلاح یا زمان امام رضا علیه السلام این به اصطلاح این چیزها هست.
بله روایت دیگر باز روایت عیاشی است در تفسیرش از امام صادق علیه السلام که حضرت میفرمایند کان یستطیع ان یمشی به اصطلاح باید انجام بدهد بله روایت دیگر روایت محمد بن مسلم.

