جلسه ۸۳

أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم

بسم اللَه الرحمن الرحیم

بحث درباره آیات قرآن نسبت به کیفیت تحصیل یا حصول استطاعت به اینجا رسید که آیات دلالت بر ادنی القوه نسبت به مکلفین در حصول شرایط وجوب دارد و آن ادنی القوه به واسطۀ مشی حاصل می‌شود حتی به واسطۀ مشی هم آن ادنی القوه پیدا می‌شود .

البته مشخص است که مشی برای افراد مستطیع است یعنی کسی که استطاعت از مشی دارد نه برای افرادی که عاجز هستند یا به تعب شدید می‌افتند چون در این صورت، مطلب از مسئله خارج است. لذا در آیه که می‌فرماید و اذن فی الناس بالحج یأتوک رجالا و علی کل ضامرٍ یأتین من کل فج عمیق در اینجا همان طوری که خدمت رفقا عرض شد حکایت از یک حکم شمولی به نفس انسانیت انسان دارد یعنی الانسان بما هو مکلف باید در تحت این حکم قرار بگیرد و نسبت به این حکم اقدام کند. و اذّن فی الناس لا و اذن فی المسلمین و اذن فی الیهود و النصاری و اذن فی الناس بالحج و اذن فی المکلفین و اذن فی المستطیعین و اذن فی الاتقیاء نه و اذن فی الناس، ناس در اینجا حکایت از جبلّت آدمی ‌دارد که باید این جبلّت آدمی ‌با مسئلۀ حج تحقق پیدا کند حالا یا موفق به اتیان حج می‌شود یا نمی‌شود. باید در نیت خود این مسئله را داشته باشد. نیت نه به این معنی که انشاءاللَه می‌رویم نه! نیت یعنی اینکه مثل آبی که می‌ خورد در هر فرصتی که پیدا می کند باید انجام بدهد، این نیت است. آخر می‌گویند ما در نیت داریم این کار را بکنیم مثل اینکه آقا ما در نیت داریم انشاءاللَه بیاییم فلان شهر خدمتتان برسیم در نیت داریم خب حالا بهار نشد تابستان، نشد پاییز، پاییز نشد بالاخره در نیت داریم ما هم به خیلی ها قول دادیم آقا برویم فلان جا در نیت داریم می گویند آقا نشد می‌گویم نیت المرء خیر من عمله. می‌گویم حرف مرد یکی است هنوز هم می‌گوییم انشاءاللَه می‌آییم و خدمتتان می‌رسیم تا کی محقق بشود. این نیت مورد نظر نیست، نیتی که برای حج باید داشته باشد، این است که در همین فرصتی که پیدا می‌شود در امسال بایستی که به حج برود آن نیت، نیت است که اگر موفق نشد یعدّ من الحجاج لو مات قبل التوفیق و قبل الاتیان که در روایات هم داریم به طوری که واقعا قصد برای حج داشته باشد.