جلسه ۸۱

پس استطاعت در اینجا به استطاعت به آن معنایی که می‌بینیم الان مصطلح است و در بین فقها مطرح است آیه آن استطاعت را نمی‌رساند این تا اینجا بحث مربوط به آیه حالا روایت بماند فعلا بحث روایت نداریم پس تا اینجا متوجه می‌شویم آنچه را که گتفه شده است که شخص باید تحصیل زاد و راحله داشته باشد و بدون آن استطاعت حاصل نمی‌شود، مؤنه قوت عیال، مؤنه برگشت، مؤنه نمی‌دانم عمه خاله دایی نمی‌دانم این حرفها این چیزهایی را که الان مطرح هست در میان مردم و شنیده شده است که نعوذ باللَه یک کسی هم بیاید در ا ینجا بگوید که آقا در اول شوال تو می‌توانی اسقاط استطاعت کنی!! آن که دیگر بماند، حالا مسئله بماند این استطاعتی که الان در میان عرف و عوام و اهل علم مطرح است قطعا این استطاعت با صریح آیات منافات دارد چون آیه می‌فرماید مشیاً هم که شده باید بروی، علی کل ضامر شده هم باید بروی و این استطاعت با آن استطاعت منافات دارد و در مقابل هم قرار دارد. این بحث مربوط به استطاعت. البته همان طوری که عرض کردم نکات دیگری در اینجا هست که چرا ناس گفته، که اینها بحثهایش همه قبلا شد.

حالا می‌آییم سراغ روایات:

که یکی سنتِ رسول‌اللَه صلی اللَه علیه و آله و ائمه علیهم‌السلام است در مورد حج. 

و دوم روایاتی که اینها به مخاطبین القاء‌کردند.

اگر یاد رفقا باشد در سابق گفتیم که حجی که رسول‌اللَه صلی اللَه علیه و آله انجام می‌دادند با اهل مدینه، بسیاری از آنها زاد و راحله نداشتند با پای پیاده می‌آمدند و بخاطر نداشتن زاد و مؤنه برای سفر در حال روزه با دانۀ خرما افطار می‌کردند، روایاتی که در زمان پیغمبر است از امام صادق و امام رضا علیهماالسلام انشاءاللَه که یادمان نرفته در روایاتی که مربوط به کراء‌الغمیم در آنجا که آمدند و شکایت کردند، از تعب مشاة آمدند و شکایت کردند و رسول خدا دستور داد که در یک جا توقف کنند و تجدید قوا کنند و بعد دوباره حرکت کنند و به آنها گفت عیب ندارد شما عقب تر بیایید و هر جا خسته می‌شوید در آنجا توقف کنید و بیایید رسول‌اللَه صلی اللَه علیه و آله هفتاد فرسخ بین مدینه و مکه را با اصحاب خودش [به صورت] مشاة آمد و مشیاً طی کرد و وجوب حج را مشیاً به اینها القاء کرد، این وجوب کجای این زاد و راحله بود؟ و رسول خدا صلی اللَه علیه و آله کی دستور داد؟ مگر حکم حج در زمان رسول خدا صلی اللَه علیه و آله یا در زمان امام صادق علیه‌السلام فرق می‌کند؟ حج، حج است دیگر، اگر بر کسی واجب باشد واجب است اگر هم که نباشد که نباشد، دیگر این طور نیست که زمان، اگر در زمان رسول خدا صلی اللَه علیه و آله بگوید فقرا بودند بر فقرا که حج نیست! اگر معنای استتطاعت این است، حالا در زمان رسول خدا صلی اللَه علیه و آله افراد تمکن نداشتند، خوب حج واجب نیست! مثل اینکه در زمان رسول خدا هر کسی دیسک بگیرد باید نماز ایستاده بخواند [ولی]در زمان امام صادق علیه السلام که می‌رسد باید بخوابد! کسی که دیسک می‌گیرد باید بگیرد بخوابد حالا چه زمان رسول اللَه باشد باید صلاه مستلقیا بخواند چه در زمان امام صادق باشد باید صلاه مستلقیا بخواند این فرق نمی‌کند مریض مریض است هر شخصی در زمان پیغمبر، و ان کنتم مریضا او علی سفر باید افطار بکند در زمان امام صادق هم باید بکند نه اینکه بگوییم احکام عوض شده. بعضیها آمدند این طور توجیه کرده اند!!