جلسه ۷۵

گاهي اين طوري هم درمي‌آيد اين طوري آدم بالاخره ممكن است افرادي كه احتياط مي‌كنند خود اين موجب استطاعت مي‌شود مثلا با يك چنين مسائل و وسائلي كه خلاصه علي‌كل‌حال يك قدريش هم حالا ديگر اجتهاد است بحث اجتهادي است، وقتي حضرت مي‌فرمايد اگر خر لنگي هم گيرت افتاد بايد سوار شوي استفاده مي‌شود كه انسان بايستي اگر به جاي دو موتوره سه‌موتوره‌ها هم پيدا كرد همان حكم حمار ابتر را دارد كه بايد خلاصه حج را رفت كاريش نمي‌شود كرد اين استثنايي كه ذكر كردند ما اين مساله را در خود روايت‌ها هم مشاهده مي‌كنيم كه حضرت هم در اينجا نسبت به اين مساله چيز دارند و روايات راجع به اين قضيه زياد است يا اينكه فرض بكنيد روايتي كه مربوط به ابي‌عبداللَه عليه‌السلام است امام صادق است در رابطه با استطاعت فرمودند كه حضرت مي‌فرمايد و ان كان يطيق المشي بعضا و الركوب بعضا فليفعل يعني در مساله استطاعت حتي مشي هم در آنجا از محقق‌هاي استطاعت شمرده اند فليفعل بحث بحث حجه‌الاسلام است نه حج استحبابي و حتي حضرت مي‌فرمايد و من كفر فان اللَه غنی عن العالمین در اينجا نسبت به اينها آمده اين مساله نشان مي‌دهد كه ميزان استطاعتي كه مورد نظر امام عليه‌السلام است به حسب افراد متفاوت است اگر شخص نمي‌تواند مشيا آن بايد تحصيل راحله كند والا اگر كسي كه مي‌تواند بايد اين مشيا انجام بدهد ببينيد اينها چيزهايي است كه مابايد نسبت به مساله ارتكاز پيدا كنيم و آنچه را كه به دست ما رسيده همان را بايد مورد توجه قرار بدهيم نه اينكه ببينيم حسن وحسين چي گفتند و تقي و فلان و اين حرفها چه حرفهايي در اين زمينه زدند آيا از سليقه‌هاي خودشان در اين زمينه استطاعت اعمال رويه كردند يا نكردند آني كه امام عليه‌السلام مي‌فرمايد اين است و ان كان يطيق المشي بعضا فليفعل است اين است آنچه كه امام رضا عليه السلام مي‌فرمايد اين است آنچه كه امام صادق و امام باقر عليهماالسلام فرمودند اين است يعني اين مساله است.