جلسه ۶۷

تلمیذ: همه همین را می گویند در این مسأله کسی حرفی ندارد اما حرف در من استطاع است.

استاد: پس این را ما تا این جا متوجه شدیم که همه همین را می‌گویند انشاءاللَه همه بگویند و نگویند که این مثل جناب نائینی که این را نمی‌گوید و می‌گوید چون ده دقیقه به زوال فاصله داری صلاتت مشروط است و نگوید که همان شب قبل از وارد شدن در شوال هنوز واجب مطلق نشده گرچه شما مستطیع هستی چرا می‌گوید استطاعت قبل از شوال را قبول ندارند آقایان چی همه می‌گویند؟

تلمیذ: وجوب را که می گویند آمده.

استاد: وقتی که مولا هنوز اشهر حج نیامده چه طور می‌تواند حکم به وجوب بکند؟ وقتی که هنوز زوال نیامده صلاه ظهر... وقتی که نائینی می فرماید خود وقت دخالت در ملاک دارد جزءالعله که نیامده چه طور شارع حکم بر، در صلاه ظهر ایشان می‌گوید در آن روزهایی که حضرتعالی حضور نداشتید ما این را عرض کردیم وقتی ایشان تصریح می‌کند بر این که خود وقت دخالت ملاکی دارد..... 

تلمیذ: در واجب یا وجوب؟ 

استاد: در وجوب، صحبت ما همه همین است در واجب خود ما هم قائلیم به این که چیز است وگرنه شارع می‌گفت صلاه ظهر را همین الان بخوان مولا چرا می‌گوید لیلةالخمیس اکرام بکن چون لیلةالخمیس شایدیک علتی دارد والا می‌گفت فی هذاالیوم در واجب کسی حرفی ندارد اگر یک شیئی امر و ملاک برای واجب باشد در آن جا اصلا بحثی نیست که مکلف باید اقدام بکند یا نکند باید اقدام بکند مثل این که مولا بگوید اکرم بهذا الطعام خود نفس این طعام دخالتی دارد در واجب اگر شما به جای این غذا آب گوشت بدهید مولا از آبگوشت بدش می‌آید مولا چیست؟ آن که باید اکرام بشود از آبگوشت بدش می‌آید شما بردارید بگویید حالا که بدش می‌آید به خاطر این که مولا دیگر یک چنین حرف‌هایی به من نزند، گفته برو اکرام بکن من همین آبگوشت را درست می‌کنم. دوتا می‌زند توی سرت علاوه بر این که پول خرج کردی و پولت را حرام کردی می‌گوید باید دوباره یک هفته اکرام بکنی و هر شب هم به او پلو بدهی این ملاک در چیست؟ ملاک در واجب است، در ملاک در واجب حرفی نیست همه بحث ها در ملاک وجوب است، که وقتی مرحوم نائینی می‌فرماید نفس زوالیت ملاک در وجوب دارد، چه طور حکم به حفظ ماء می‌کند برای کسی که نمی‌داند از کجا این حرف را می‌زند هنوز امر به واجب نیامده مثل این که فرض کنید هیچ فرقی نمی‌کند پنج دقیقه به صلاه ظهر مولا انشاء حکم به وجوب صلاه ظهر بکند یا این که اصلا چه الان بکند چه آن موقع، الان که مولا بگوید صل صلاه الظهر اصلا حکمی برایش مترتب نخواهد شد بگوید برای خودت گفتی برو آن قدر بگو که گلویت درد بگیرد دائم بگو صل صلاه الظهر تا وقتی که موقع زوال نیامده تمام این حرف های تو بی‌خود است وقتی صلاه ظهر آمد آن موقع باید بگویی برای مرحوم نائینی که وقت را جزءالعله می‌داند حکم مولا به صلاه ظهر دیگر در این جا لغو خواهد بود، فقط اخبار است اخبار براین که من در عندالزوال حکم به صلاه خواهم کرد خب اخبار نکن فایده‌ای ندارد وقتی که ملاک نیست به مولا می‌گوییم ملاک نیامده من چه چیزی را حکم کند هر وقت ملاک آمد آن موقع دلت خواست حکم کن تا ملاک برای حکم نیامده کان‌لم‌یکن است.