جلسه ۶۶
3و اما در مورد قیود شرعیه، شارع خود قید را در این جا ملاحظه کرده است یعنی اگر قدرت، قدرت شرعیه باشد مثل فرض کنید،استقبال خودنفس وضو، ثوب طاهر که این ها مربوط به قدرت شرعیه است در این قدرت شرعیه یا فرض کنید استطاعت در موسم که این مساله خیلی مورد توجه است در آن جا مکلف لازم نیست بر این که قبلش تحصیل قدرت بکند، قبل از موسم برود دنبال استطاعت و تحصیل، در ماه رجب برود پول جمع کند تا این که در اول شوال این قادر بر اتیان حج باشد نه این لازم نیست میتواند ماه رجب پول هایش را خرج کند میتواند شعبان یارمضان خرج کند حالا پولی داشت برای موسم حج انجام میدهد استطاعت براو مستقر میشود اگر پولی هم باقی نمانده استطاعتی برایش مستقر نمیشود، یعنی در این صورت دیگر لازم نیست.
تشبیهی که در این جا کرده اند در کیفیت لحاظ قید است درامر مولا، یک وقتی که مولا قدرت را به عنوان یک امر مطلق درنظر میگیرد میگوید اکرم زیدا ان قَدَرتَ علیه در این جا قدرت به عنوان مطلق است یعنی مطلق در این جا در نظر گرفته، یک وقتی نه قدرت را مقید به زمان خاص میکند یعنی همان طوری که فرض کنید که اکرم زید ان قدرت علی الاکرام بعد مجیء عَمر این طور بیان میکند بعد از آمدن عمر اگر قدرت داشتی بر اکرام زید اکرام کن نمیگوید که اگر قدرت داشتی زید را اکرام کن که به نحو مطلق باشد قدرت را مقید به مجیء عمرو کرده است و مجیء عمرو هم امر محتمل.
پس بنابراین همان طوری که مجیء عمرو دخالت در خود اکرام دارد آن مجیء عمرو دخالت در قدرت حاصله در آن زمان هم دارد نه قدرت الان، الان اگر قادر باشد فایدهای ندارد میگوید من الان با قدرت کاری ندارم میخواهی قادر باش یانباش من قدرت بعد از مجیءعمرو را میخواهم خب دیگر در این جا لازم نیست استمرار قدرت داشته باشید چون قدرت قدرتی ا ست که در آن زمان باید لحاظ بشود نه الان، قدرت اطلاقی نیست اگر نه میگوید اگر قدرت داشتی زید را اکرام کن نه این که قدرت داشته باشی قدرت بربعد از مجیءعمرو.

