جلسه ۶۳
3و اما اگر قيدي قيد براي شرع نباشد، قيد شرعي نباشد فرض كنيد كه مسير الي الحج كه بعنوان يك مقدمه وجوديه است، در مسير اليالحج در آن جا اگر مترتب باشد كسي كه مستطيع باشد الان قبل از اشهر حج بايد حركت كند به سمت مكه زيرا مسير اليالحج جزو قيود شرعيه في زمن الواجب نيست، بلكه جزو مقدمات وجوديه و مقدمات عقليه است، وقتي كه به واسطه استطاعت براي يك شخصي اين مساله احراز شد كه حج واجب است قبل از اشهر حج كه حج در آنجا منجز بشود اين بايد براي تحصيل آن امر مولا، به مقدمات وجوديه و عقليه بپردازد اگر نپردازد، عدم پرداختن به مقدمات وجوديه موجب تفويت است اين مقدمات را ميگويند مقدمات مفوّته.
پس مقدمات مفوّته آن مقدماتي است كه ايجاب او از ناحيه شرع نيامده عقل به عنوان مقدمات وجوديه، اگر به آنها اقدام نكند موجب تفويت آن واجب خواهد شد.
بنابراين با اين كيفيتي كه مرحوم نائيني در اين جا ميگويند، قبل از صلاة ديگر ما مشكلي نداريم. البته باز در اين جا ميگويند اختلاف افراد در اين جا موجب تشويش است و خلاصه ايشان در مساله مقدمات براي واجب مطلق و واجب مشروط، مطلب را اين طور سهل و ساده نميدانند و خودشان ميخواهند حلي براي اين مساله مطرح كنند كه: در آن جايي كه مقدمه جزو مقدمات مفوته است مثلا فرض كنيد كه قبل از دخول صلاة اين مائي كه الان هست اگر شما اين ماء را اراقه كنيد در اين جا باعث تفويت وضويي خواهد شد كه آن وضو بعد از تعلق وجوب بر مكلف، بر مكلف بار ميشود و حمل ميشود، اما نفس وضو، خود وضو از قيود شرعيه است، خود وضو قبل از صلاة واجب نيست شما ميتوانيد قبل از صلاة وضو نگيريد گرچه شما ميدانيد بعد از وقت زوال در اين جا براي شما آب حاصل نخواهد شد ولي گرفتن وضو واجب نيست چون خودِ نفس وضو، مقدمه شرعيه است .

