مرتب سازی:
جلسه ۵۳
1أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم
بسم اللَه الرحمن الرحیم
در ادامه مطالبِ مرحوم نائيني صحبت به اين جا رسيد كه در هيچ كدام از دو جهتي كه ايشان (در فرق بين قضاياي خارجيه و حقيقيه) فرمودند تفاوتي وجود ندارد.
مطلب سومي كه ايشان به عنوان مقدمه براي بحث واجب مطلق و مشروط ميفرمايند، مساله تعلق جعل است به حكم يا سبب يا مسبب در قضاياي حقيقيه،
صحبتي از قبل در بين اعلام بوده كه مجعوليت و جعل شارع در مقام انشاء متعلق به چه چيز خواهد بود. وقتي كه شارع حرمت را براي خمر جعل می کند در اين جا شارع چه عملي را انجام ميدهد كه ما از اين كار و عمل شارع حرمت خمر راميفهميم؟ شارع در نفس خود چه عمل و فعلي را انجام ميدهد؟
اين مسالهاي است كه از سابق نسبت به اين قضيه بوده، البته اين مساله خيلي هم بيفايده نيست، گرچه خود ايشان [مرحوم كاظمي] كه مقرر مطالب مرحوم نائيني هستند (من از آن تقریرات، مطالب نائيني را ميگويم و مطالب راجع به آقاي خوئي را از تقريرات مرحوم آقا نقل ميكنم) منتهي نه الان بلکه بعد از بيان مساله.
مرحوم كاظمی ميفرمايند كه بطور كلي صحبت در اين كه جعل به چه چيزي تعلق ميگيرد در اين جا چندان مهم نيست چون به بحث ما ارتباطي ندارد و مشخص است كه به قضيه حقيقيه برميگردد.
ولي نه اين بحث مفيدي است در باب اصل مُثبِت در استصحاب به درد ميخورد كه شارع جعل حكم كرده يا جعل تسبب يا مسبب، آن جا ما ميتوانيم از اين مساله استفاده كنيم و آنچه را كه راجع به اصل مثبت در آنجا صحبت شده كه خب طبعا مورد نظر نيست و خيلي از مسائلي را كه بعنوان اصل مثبت رد شده ما آنها را قبول داريم و هيچ اشكالي از نقطهنظر تعلق جعل به آنها ما نميبينيم. صحبت در اين است كه شارع در مقام انشاء چه مسالهاي را لحاظ كرده وچه مطلبي را درنظر گرفته؟