جلسه ۳۵

در اين جا این واجب ، واجب مشروط است، و ما از كيفيت بيان شارع اين مطلب را احساس مي‌كنيم، از قرائن و شواهدي كه آورده و مثالهايی كه خود شارع زده است، بياني كه شارع كرده، در روايات چگونه بيان شده در آيات چگونه بيان شده همه اين ها در اين انتزاع و استخراج وجوب آن به نحو وجوب مشروط يا وجوب مطلق در اين قضيه تاثير دارد و دیگر با مثالی که زديم مطلب مشخص است مثال خمس و زكات و اینها.

همين مساله را ما مي‌توانيم نسبت به خيلي موارد دیگر بگوئيم فرض كنيد در آن احكامي كه مترتب و مقيّد بر حضور امام معصوم عليه‌السلام است، مثل حكم جهاد، جهاد با دفاع فرق مي‌كند، جهاد مَعلَّق بر دستور خاص از امام معصوم عليه‌السلام است و حضور امام عليه‌السلام، جهاد در شرايط حضور امام زمان علیه السلام كه دست ما نيست، زمان ظهور كه اين ديگر در اختيار ما نيست البته داريم كه بايد شرايط را فراهم بكنيم تا اين كه پیدا بشود وليكن به نظر من اين ها فقط يك احكام تكليفيّه شخصيّه براي هر فردي مي‌آورد والا من حالا بيايم خودم را درست كنم آن همسايه‌ام كه ديگر دستم به او نمي‌رسد او حالا مي‌خواهد خراب بماند، فلان شخصی كه می خواهد خلاف باشد، من حالا خودم را صالح بكنم، لذا من خیال مي‌كنم اين دستوراتي كه ائمه علیهم السلام فرموده اند تهّیأ برای ظهور بر همه لازم و واجب است، همگي فقط يك تكاليف شخصيه است نه اين كه تكاليف، تكاليفِ واجب به عنوان قيام نسبت به اين قضايا باشد، حتي راجع به مسائل ديگر كه قيام بنحو كلي امر به معروف و نهي از منكر است همان طوری كه چندروز گذشته راجع به اين قضيه عرض شد ما روايات صحيح و جدي داريم كه بايد محل تامل قرار بگيرد، خلاصه مساله ظهور يك مساله‌اي است كه خارج از اختيار و فاعليت ماست.