جلسه ۲۹
3كسي از افراد نقل ميكرد كه فلان آقاي معروف را اگر نميآمدند براي نماز، بيدارش كنند، نماز صبحش قضا ميشد. (ميآمد در همينجا نماز جماعت ميخواند، فوت كرده است) پس اين هم يك تبليغ و يك حساب و كتاب حالا او چه می گوید و آن عارف بزرگ چه ميگويد، بچههاي كوچك را در بينالطلوعين بيدار كنيد كه محروم نباشند.
حالا كدام يك از اين دو مطابق مكتب امام صادق عليه السلام است؟ كدام يك از اين دو پا جاي پاي اهل بيت گذاشته اند؟ حالا بيايم هی حرف از خودمان در بیاوریم، هي كتاب بنويسيم هي رد كنيم احمقانه، كار ما فقط شده اين كه بر هر كسي كه يك حرف برخلاف نظر و سليقه و هوا و هوس خودمان زد بگوييم رد کنیم بیچاره ها، برويد خودتان را درست كنيد، برويد خودتان را موافق كنيد، چرا بلند ميشويد آبروی خودتان را می برید و از اين طرف و آن طرف خرج ميكنيد و موقعيت خودتان را پايين ميآوريد.
خود او به اين نتيجه ميرسد كه اين یعنی، همان فلسفة تشريع احكام براي غيربالغین اين است كه تشريع به اين نحو يعني به نحو استحباب نه فقط تشريع به خاطر تمرين و ممارست و امثال ذلك است و اينها، نه بلكه براي استفاده كردن است. همانطوري كه بالغ استفاده می كند او هم استفاده خودش را می کند بعد با تغيير موضوع تشريع ملزم در آن جا آورده ميشود كه آن يك به اصطلاح مطلب ديگري دارد.
پس بنابراين، نه احتياج به اين است كه ما تأویل كنيم، و نه احتياج است به اينكه توضيح كنيم، نه احتياج است به اينكه حجة الاسلام را دو حجة الاسلام بدانیم، به هيچ كدام از اينها نيازي نيست، بلكه حجة الاسلام كه امام عليه السلام ميفرمايد، همان حجة الاسلام است در عين حال حضرت ميفرمايند: كه ولو حج عشر سنين يجب عليه الحج إذا یصبر بالغاً يا إذا احتلم یا لکان مستطیعاً فی البلوغ، اين هم به جاي خودش محفوظ است ده بار اگر به مكه برود باز در اين ظرف تكليف مسقطِ از تكليف در زمان بلوغ و استطاعت نخواهد بود، اين به جاي خود و آن هم به جاي خود هركدام جاي خودش را دارد اين اگر در اين زمان حج انجام داد و فوت كرد یَعِدُُّ حاجّاً اگر اين آمد و پا به بلوغ گذاشت چه ميشود موضوع عوض ميشود وقتي موضوع عوض شد حكم جديد ميآيد و اين همان مطلبي است كه ما در بحث فلسفه به جايش اين مسائل را گفتيم كه دو تشريع ما در اينجا داريم:

