جلسه ۲۷

تلميذ: درعبادت قصد قربت است؟

استاد: قصد قربت اصل قضیه است ولکن عبادت داريم تا عبادت، هر عبادتي فرق مي كند در مورد روزه شارع روزه را واجب كرده چه رق باشد چه معتق چه حر باشد حتي اگر مولا بگويد روزه نگير، حرام است اطاعت مولا، در مورد صلاه واجب است چه مولا امر كند يا نهي بكند از صلاه، تفاوت ندارد خود عبادت فرق می کند در مورد حج خود ذات حج، فلز حج، فرق مي كند چون حج، رفتن دارد ، حركت كردن دارد و قطع طيافي دارد قطع بوادی دارد مشقات دارد و مثل صلاه نيست كه اللَه اكبر بگويی، اين را خدا گفته مي خواهم خودت انجام بدهي وقتي كه رق بودي، بر تو واجب نبود ولي بسيار خوب، مولا تو را آورد ما هم قبول كرديم به عنوان حجى الاسلام اگر به اين حال بميري انجام دادي و قبول است ولي حالا كه وضعت تغيير كرده بايد انجام دهي در مورد بذل مال هم همين طور است وقتي كه كسي را ببرند مي‌گويند او برده است و حالا كه خودت مستطيع شدي وضعيت و حالت تو عوض شده است، ولی در بذل مال اين طور نيست وقتی که مال را به شما داد و شما مالك مي‌شويد و مستطيع مي‌شويد و حج را در حال ملكيت انجام مي دهيد و حجة الاسلام را انجام مي‌دهيد اين فرق است، لذا در اينجا اعاده واجب نيست

اللَهم صلی علی محمد و آل محمد