جلسه ۲۷
5چرا اشكال ندارد؟! بابا خودش ميداند كه اشتباه انجام داده با این توجیه که انشاء اللَه نمیداند یا شك كرده و يا شك بعد از محل است و بعد از اتيان عمل، حجیّت ندارد كه نميشود مسئله را ماست مالي كرد
بعد هم با اين كيفيت توجيه ميكنند كه: در غسل توالي شرط نيست و مي شود بين آن انقطاع باشد و مثل وضو نيست كه نبايد فاصله باشد ممكن است چند روز بعد كه غسل ديگري ميكند، جزءش ضميمه شود
اشكال اين است كه آيا در بين اين دو غسل، غسل ديگري انجام نداده و ثانياً نمازهاي بين اين دو غسل چه ميشود، نمازهاي اين وسط چه مي شود؟! اگر فرضاً يك غسل تمام در طول دو هفته انجام شود دو هفته نماز خوانده است و ديگر نميتوانيم بگوييم نمازش درست است بله بعد از غسل تا مدتي كه حدث اكبر، از او حادث نشده نمازش درست است این قضیه را در كتاب اسرار ملكوت، گفتهام، حالا اين بدبخت ده سال يا بيست سال نماز به اين كيفيت خوانده است آيا ميتواند نمازهايش را قضا كند؟ چطور به او ميگوييد همه نمازش را قضا كند؟ آيا مي تواند يا نه؟ يك وقت او یک فردي است كه از نظر ايمان و نفس و اتقان واستحکام پايه كار است، خوب او انجام ميدهد، ولي افراد عادي با اين محدوديت ايمان و با اين ظرفيت شما مي توانيد از نظر شرعي واقعا به او بگوييد كه سي سال نمازت را قضا كن؟ ميگويد برو بابا خدا عمرت دهد، همين كه نماز صبحم قضا نشود خيلي است
پس چه چيزي شما را مانع مي شود از اين كه اين حكم صريح را نكنيد؟ عدم قبوليّت و استعداد طرف، مي گوييد كه انشاءاللَه حالا نمازهايت را بخوان، نميتوانيد بگوييد در همين محذوري كه الان هستيد، همين محذور، براي امام عليه السلام بوده است همين افراد نزد امام (عليه السلام) ميآمدند شخص مخالف آمده و مستبصر شده با هزار زحمت مستبصر شده و شيعه شده و محب اهل بيت شده است حضرت بگويد تمام حجهاي شما باطل بوده و برو دوباره انجام بده شخص مي رود و ديگر برنمي گردد حضرت نميتواند آن حكم صريح را بيان كند بلكه مي گويد بهتر است اگر توانستي و اگر وقت كردي و اگرفرصتی پيش آمد، ما اينگونه استفاده مي كنيم

