مرتب سازی:
جلسه ۲۷
1أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم
بسم اللَه الرحمن الرحیم
تلميذ: نفس رواياتي كه در مورد حج است چند تا اعاد الحج دارد؟، اعاده معمولاً جایی می آید که یک موضوع باشد و وقتي ما يك موضوع تصور ميكنيم، اعاده صدق ميكند.
استاد: اعاده در اين جا فقط به معناي، نفسِ اتيان به اعمال است فقط همين است ديگر به خصوصيت و نيّت و كيفيت حج كاري ندارد، وقتي شخصي و عبدي يك عملي را انجام دهد نفس اتيان آن عمل اين يك مسئله است و اينكه آن عمل را بر چه اساس و نيتي انجام داده يك مسئله ديگر است، شما وقتي عملي را انجام ميدهيد و اين عمل باطل است شما دو جور ميتوانيد بگوييد يا بگوئيد: يجب عليه الاتيان مرّى ثانیى يا ميگوييد اعاد، اعاد درحالتي كه مسئله باطل بوده است در اين جا يعني چه؟
تلميذ: اِشکال اعاده در صورت جبران مافات است يعني از شخص فوت شده است ، يك شخص است و از او فوت شده است، لذا باید اعاده کند حال فوت شدن چه به بطلان باشد چه به امر ديگري باشد
استاد: نه فوت نشده، نه اتفاقاً در مورد صلاه داريم كسي كه صلاه را صحيحا می خواند، ولي حواس او نبوده است روايت داريم كه مستحب است كه اعاده كند در حاليكه نمازش درست است،
تلميذ: آن مصلحت واقعي آن اتيان نشده است
استاد: آن مصلحت واقعي، اتيان نشده ولي از نظر ظاهري درست است يا كسي كه مثلاً نمازش را به فرادي مي خواند و مصلحت واقعي تماما هست و حضرت مي فرمايد: وقتي جماعت است يستحب ان يعيد در حالي كه مصلحت انجام شده است ليكن اعاده اينگونه نيست، اعاده به صرف تكرر عمل برميگردد كه تكرر بر اساس اين است كه يا قبلي باطل بوده يا درست بوده و تكرر بخاطر مصلحت جدیدی است و مي خواهد انجام دهد
تلميذ: ..........؟