جلسه ۲۶

أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم

بسم اللَه الرحمن الرحیم

در بحث ديروز عرض شد كه در مورد اعاده حج، روايات مختلف است در بعضي از روايات امام (علیه السلام) در مسئله حج عبد می فرماید: اگر عبد حتّی ده مرتبه حج به جا بياورد، در صورت حريت و عتق بايد دوباره حجة الاسلام را به جا بياورد، در مورد صبي روايتي داريم كه مهّم است، روایت صحیحی است:

محمد بن علي بن الحسین باسناده عن ابان بن الحكم، قال: سمعت أبا عبداللَه (علیّه السلام) یقول: الصبي اذا حجّ به فقد قضي حجة الاسلام حتي يكبر¹

صبي در حال صباوت حجة الاسلام را انجام داده تا اين كه بزرگ شود و بعد بايد دوباره برود، حتی يكبر در اين جا كه مغيا به كبر شده گرچه تتمه روايت نيست وحضرت چيزي نفرمودند ولی مغيا شدن دليل بر اين است كه بعد از كبر و بعد از بلوغ بايد حج را انجام دهد

در مورد عبد محمد بن یعقوب، عن عدى من اصحابنا، عن سهل بن زیاد، عن محمد بن الحسن بن شمّون، عن عبداللَه بن عبد الرحمن الأصم، عن مسمع بن عبدالملک، عن ابي عبداللَه (عليه السّلام) ـ في حديث ـ لو أنّ غلاماً حج عشر حجج ثم احتلم کانت علیه فريضة الاسلام² به عبد نمي‌خورد به جوان مي خورد که بايد فریضة الاسلام را انجام دهد كه همان حجة الاسلام است.

پس در اينجا مي بينم با وجود اين كه در مورد اين شخص، امام علیه السلام در روايت بالا مي فرمايد كه حجة الاسلام را انجام داده ولی باز مي فرمايد فریضة الاسلام را بايد دوباره انجام دهد فریضة الاسلام عبارت از همان حجة الاسلام است، نه اين كه حجة الاسلام را در صباوت انجام داده و در موقع كبر و بلوغ حجي را انجام می دهد به نام فریضة الاسلام، نه به عنوان حجة الاسلام، اين همان حجة الاسلام است ولي بايد بعد انجام دهد