جلسه ۲۶

اتزعم اني جبار عنيد فها انا جبار عنيد

اذا جئت ربك يوم حشر فقل يا رب مزّقنی الوليد

و با تير آن قدر به قرآن زد تا تكه تكه شد این وليد از جمله خلفاي اثنا عشري است كه رسول خدا امت را به وجود اين خليفه بشارت داده است واقعاً آبروئی دیگر درقبال یهود ونصاری برای انسان نمی‌ماند با این تاریخ درخشان اینها!! در حال مستي به مسجد آمد و نماز صبح را سه ركعت خواند، و گفته بود حالم خوش است اگر بخواهید شش رکعت هم می خوانم.

حالا کسی در سفر به خدا بگويد تو دو ركعت خواستي من مي خواهم چهار ركعت بخوانم،خدا می فرمايد نه تنها نماز تو باطل است بلکه درآن دنیا پدرت را در می آورم 2 رکعت گفتم باید 2 رکعت بخوانی و اگر بیشتر بخوانی، نمازت باطل است و بايد قضا هم بكني، پس حقيقت صلاة به اربع ركعات نيست بلكه حقيقت صلاتيّت به آن كيفيت ارتباط بين عبد و پروردگار است، آن كيفيت ارتباط در حال استقامت اربع ركعات و در حال حضر همان حالت ارتباط ركعتين في السفر همان حال ارتباط ركعتين مستلقيا براي همان حالت ارتباط فقط دو تا تكبير مثلاً برای غرقاء ، وقتي كه آن جنبه صلاتيت را خدا مي گويد با دو تا تكبير مانند صلاة غرقاء براي انسان حاصل مي شود يعني همان مصلحت ملزمه براي اتيان به اربع ركعات همان مصلحت به اتيان چهار تكبير حاصل مي شود بدون كم و زياد حالا چهار ركعت خوانده و ده دقيقه طول كشيده و چهار تا تكبير دو ثانيه شده، آن مصلحت ملزمه براي اتيان صلاة ظهر بدون سر سوزني به همان صلاة غرقا داده مي شود اين معناي تكليف است. 

پس بنابراين افرادی که می گویند تکلیف تعلق گرفته به اربع ركعات، غلط است تكليف به اربع ركعات تعلق نگرفته است بحث در مورد احكام اوليه و احكام ثانويه اين بحث بحثي است كه بين اصولیین و فقها به اين كيفيت است كه وضع احكام، وضع اول است احكام در دايره ملاكات و بر اساس احكام اوليه وضع شده اند و بعد در موارد اضطرار تغيير پيدا مي کرده به احكام ثانويه مثلا فرض كنيد اکل میته كه در حكم اولي حرمت دارد در حكم ثانوي اكل ميته حليّت دارد بلكه واجب است، شرب خمر در حكم اولي حرمت دارد ولي در احكام ثانوي در مورد مرض يا اضطرار باشد در اين صورت تفاوت مي كند در مورد احكام ثانوی در اصول بحث كرديم.