جلسه ۲۴

سال گذشته اگر نظر رفقايي كه بودند باشد، علتش را عرض كردم و گفتم: اولاً مرحوم شیخ حرّ را در اين جا قائل به استحباب شدند، روايت از حمید بن زياد است كه محل اختلاف و بحث است عن ابن سماعه عن عدّﻯ من اصحابنا عن أبان بن عثمان عن فضل بن عبدالملک عن ابی عبداللَه علیه السلام قال: سألت عن رجل لم يكن له مال یعنی فقير است و مستطيع نيست، فحج به اناس من اصحابه نمي گوید بذل له زاد و راحله، فحج به اناس من اصحابه أقضي حجه الاسلام قال: نعم حجه الاسلام را انجام داده، و حجش درست است چه فرق مي كند بين بذل زاد و راحله و بين اين که بدون بذل زاد و راحله فحجّ به؟ همراه با او بدون اینکه پول بدهند، يك ريال هم پول نداده ولي گفته هر چي بخواهي مي خريم، پول دستت نمي دهيم، دستت بدهيم خرج مي كني و به اين و آن مي دهي، هر جا ما غذا بخوريم به تو هم مي دهیم، هر جا سوار بشویم تو را هم مي بريم حضرت مي فرمايد: نعم، اين حجش درست است چون بردند و مستطیع شده فان أيسر بعد ذلك ، صحبت در اين است اين قضيه اگر نظر رفقا باشد در مورد مخالف هم اين قضيه آمد كه مخالف وقتي مستبصر بشود يجب عليه القضا در بعضي از روايات داريم يجب عليه القضا در بعضي ديگر داريم كه لازم نيست، كه ما گفتيم آنجایی لازم نيست که شخص از روي غفلت و از روي عدم عناد باشد فرق مي كند با آن جايي كه معانداً و از روي غرض باشد آن جا را حضرت مي فرمايد: يجب عليه القضا وقتي كه استبصر كه در مورد ناصب و مخالف اين مسئله بود، یجب عليه، ولي در موردي كه اين شخص از روي غفلت آمده انجام داده اين را حضرت مي فرمايد: ان يقضي احب اليّ که حكم بر استحباب در اين جا شده است موارد مختلف است، فرق مي كند كه اين حج با چه نيتي انجام شده و با چه مرام و روشي انجام شده .