جلسه ۲۲

أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم

بسم اللَه الرحمن الرحیم

راجع به روایات مربوط به نصب عرض شد که: دو قسم روایات داریم، روایت اول که ظهور در اعاده حج بنحو وجوب است. و روایت قسم دوم که آن هم روایات متعدد بود؛ حداقل دو روایت، یکی از امام باقر و یکی هم از امام صادق که راجع به استحباب اعاده بود.

عرض شد بنظر می‌‌‌رسد که نصب در آن زمان به دو معنای عام و خاص استعمال می‌‌‌شده است، معنای عامش به معنای هر مخالفی بود، سواءٌ کانَ سابّاً اَو غیر سابٍّ، و این دو روایتی که در مورد نصب است در بعضی از این‌‌‌ها تدّین هم آمده ناصبٌ متّدینٌ یعنی بندۀ خدا دین دارد، و حضرت در این‌‌‌جا می‌فرماید که بهتر است حجش اعاده بشود؛ لأکَرَهُ ـ لِاُحبُّ اَن یحج، شکی نیست که در این مسأله مقصود از این عبارت وجوب نیست، حالا این‌‌‌که آیا استحباب هست یا نه؟ آن را عرض می‌‌‌کنیم. 

ولی این‌‌‌که امام می‌‌‌فرمایند انّی لاَکرَهُ، کراهت دارم، بدم می‌‌‌آید از آن حجی که انجام داده، یا اَکرَهُ یعنی خوشم نمی‌‌‌آید، یا این‌‌‌که لَاُحِبُّ دوست دارم که دوباره تکرار بکند. حکایت از این می‌‌‌کند که آن حج نزد پروردگار مقبول نبوده است. چرا؟ چون اگر این حج در نزد پروردگار مقبول بود ولو به مقبولّیت کم، امام نمی‌‌‌فرمود انّی لِاَکرَهُ، از این حج خوشم نمی‌‌‌آید چون مقبولیتش کم است، مثلاً فرض کنید که شصت درصد تدارک مصلحت شده، اگر مصلحت در یک حج مقبول و تامه صد درصد است. یعنی صد درصد عادی نه حالا صد درصدی که حج اولیاء است. نه، آن را ما کاری نداریم همین حج افراد عادی. خب این مثلاً شصت درصد است، بالاخره شصت درصد تدارک مصلحت است، دیگر امام نمی‌‌‌گوید لاَکرَهُ ذلک الحج. 

این روایتی که خواندیم آن‌‌‌جا به معنی لاَکرَهُ هم بود. حالا من دیروز ندیدم ولکن قبلاً دیده بودم، در آن جامع الاحادیث بود، این روایتی که از «بُرَیْدِ بْنِ مُعَاوِیَةَ الْعِجْلِی‌» است. این‌‌‌جا حضرت می‌‌‌فرماید: «قَدْ قَضَى فَرِیضَتَهُ وَ لَوْ حَجَّ لَکَانَ أَحَبَّ إِلَیَّ»¹ بیشتر من دوست دارم، در این‌‌‌جا شخص بُرید از دو نفر سؤال می‌‌‌کند؛ یکی «عَنْ رَجُلٍ حَجَّ وَ هُوَ لَا یَعْرِفُ هَذَا الْأَمْرَ» یعنی از افراد عادی که الآن هم هستند افرادی که فرق بین اهلبیت و غیر اهلبیت را اصلاً نمی‌‌‌فهمند، این عوامی که اصلاً توجّه‌‌‌ای ندارند، التزام به ولایت ندارند، برایشان تفاوت نمی‌‌‌کند، مقصود از «لَا یَعْرِفُ هَذَا الْأَمْرَ» همین است.