جلسه ۱۷
6ولی آن کسی که دلش باز است، دلش روشن است، او میداند که چه سرّی در این مسأله نهفته است و چه اکسیری در اینجا هست که امام صادق علیهالسلام این طور دارند توصیه میکنند، این طور دارند تحریک میکنند. حضرت میفرماید: اگر شده به زن و بچه ات خلّ و زیت بده و ببر آنها را مکه. دیگر چه طور حضرت بگوید، یعنی دیگر با چه زبانی بگوید و اینجا یک خورده قضیه را فعلا متوقف میکنیم و دیگر جلوتر نمیرویم، تا اینکه بعدها در اثر یک مقدار توضیح بیشتر رفقا بدانند که قضیه حج از این یک خورده جلوتر هم هست، مسأله یک مقداری جلوتر هم هست فعلا اینجا نگه میداریم.
با بیانی که در جلسه قبل خدمت رفقا عرض شد که در جایی که برای استجاب به این نحو امام علیهالسلام تأکید دارد، برای وجوب این استطاعت به این نحو چطور کفایت نمیکند؟ درحالیکه در استحباب توسعه بیشتر است، در استحباب شرایط سهلتر است؛ وجوب است که شرایطش یک قدری مشکل است، وجوب است که اصعب از آن است. نماز نافله را شما پشت به قبله هم میتوانی بخوانی؛ وجوب است که باید با استقبال قبله باشد. شما در حال حرکت هم نافله را میتوانید بخوانید؛ آن وجوب است که باید در حال سکونت و طمأنینه باشد. شما در حال مستلقیاً میتوانید نافله بخوانید؛ آن وجوب است که باید در حالت استقامت باشد. ببینید شرایط در وجوب صعب است، ولی آن شرایط در استحباب اخفّ میشود و آن شرایط برداشته میشود.
این که دارم خدمتتان عرض میکنم، این استنباط است، این نکته اجتهاد را در اینجا باید در نظر بگیرید؛ این که امام علیهالسلام میفرماید که «أنْ تَأکُلَ الْخُبْزَ وَ الْمِلْحَ و تحجّ»، آیا آن حجی که در حال استحباب انجام میدهد با حجی که در حال وجوب انجام میدهد مگر فرق میکند؟ آیا در موقع استحباب وزنش 10 کیلو میشود، ولی در موقع وجوب وزنش 90 کیلو میشود؟ [نه] همان وزن است. آیا در موقع استحباب مسافتی که طی میشود این مسافت اقصر است؟ نه! به اندازه یک میل، یک سانت، مسافت بین بلد و بین مکه هیچ تفاوت نمیکند.

