اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

جلسه ۱۷

0
فقه

استطاعت در حج - زاد در حجّ (3) - ۲۶/۴/۱۴۲۹

نسخه عربی

جلسه ۱۷

4
  • تلمیذ: روایت وارد شده که انسان را به عصمت می‌رساند. انسان بعد از این حج گناهی از او صادر نمی‌شود.

  • استاد: آن‌قدر روایت در این قضیه داریم. می‌گویند که «یقال الملائکة للارض: استأنف العمر، استأنف الحیوة، فقد غفر اللَه لک کلَّ ما مضی» و نظایر آن. از این چیزها خیلی در روایات داریم.

  • تلمیذ: «ما مضی» نه، «ما یقع» یا «ما تأخّر» در روایت داریم.

  • استاد: بله! خوب آن هم هست، البته باید معنا کرد. نسبت به چیز این همه در روایت داریم. رسول خدا فرمودند در روز عرفه به افراد که «افیضوا فقد غفر اللَه لکم».1 این‌ را پیامبر می‌فرماید پیامبر دارد «افیضوا فقد غفر اللَه لکم» یعنی کأنّه ولد مِن أمّه. قضیه حج به این کیفیت است.

  • حالا حجی که به این نحو و به این وسیله است، استطاعت در آن بینا و بین اللَه به چیست؟ استطاعتش به هواپیمای پان امریکن است یا لوفت هانزا؟ آن هم صندلی جلو بیایند بنشیند!

  • ما جایی رفتیم گفتند که عمره یک پروازی گذاشتند که خلاصه اختصاصی است، هر کسی را راه نمی‌دهند، اسمش را گذاشته‌اند پرواز طلایی. البته یکی از قوم و خویش‌های ما در آن پرواز بود، می‌گفت: بله! اسم این پرواز، پرواز طلایی بوده؛ چون این‌ها معتمرین، افراد خاص و زوار مخصوص بیت اللَه بودند، خیلی دیگر مخصوص! ـ چلو کباب مخصوص شنیده‌اید، که در آن کوبیده دارد، هر چیزی بخواهی در آن پیدا می‌شود ـ این‌هم زوار مخصوص بودند که کعبه به وجود آنها ارزش و احترام پیدا می‌کند و بیت اللَه به وجود اینگونه افراد با ارزش می‌شود!!

  • همه چیز مسخره شده، همه چیز بازی شده، بله! واقعا چطور؟! در زیارت ائمه بقیع می‌خوانیم «وَقَدْ وَفَدْتُ إِلَیْکُمْ إِذَا رَغِبَ عَنْکُمْ أَهْلُ الدُّنْیَا وَ اتَّخَذُوا آیَاتِ اللَه هُزُواً وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْهَا»2 همین است دیگر این معنای رغبت از اهل بیت. رغبت از اهل بیت انسان را به آنجا می‌رساند که وقتی می‌آیند به او بذل مال برای حج می‌کنند، می‌گوید که ببینید مفرّی هست که ما نرویم، مفری هست؟ بروید در ادلّه و در روایات ببینید مفرّی هست که ما نرویم و بعد هم تا آخر عمر نمی‌رود. یا اینکه امام صادق می‌فرماید: «إنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَأْکُلَ الْخُبْزَ وَ الْمِلْحَ وَ تَحُجَّ فِی کُلِّ سَنَةٍ فَافْعَلْ»؛ نه یک‌دفعه، هر سال بلند شو برو. درست شد!

    1. ـ الکافی، ج 2، ص 19: قال رَسُولُ اللَّه: لَحَجَّةٌ مَقْبُولَةٌ خَيْرٌ مِنْ عِشْرِينَ صَلَاةً نَافِلَةً و مَنْ طَافَ بِهَذَا الْبَيْتِ طَوَافاً أَحْصَى فيه أُسْبُوعَهُ و أَحْسَنَ رَکعَتَيْهِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ. و قال في يوم عَرَفَةَ وَ يوم المُزْدَلِفَةِ مَا قَالَ.
    2. ـ الکافی، ج 4، ص 559.