جلسه ۱۰
11این مسأله امری عادی و طبیعی است. ولی اگر انسان میبیند حتما باید در این جا شرکت بکند و ماشینش هم خراب است دیگر نمیگوید ماشینم خراب است. میرود سر خیابان تاکسی سوار میشود اگر تاکسی نبود پیاده میرود. در آیه میفرماید: يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا إِذٰا نُودِيَ لِلصَّلاٰةِ مِنْ يَوْمِ اَلْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلىٰ ذِكْرِ اَللّٰهِ اگر قدرت داری و راحله داری سوار راحله شو و به صلاة جمعه برو، اگر قدرت داری و راحله نداری پیاده برو، لذا میفرماید: تا دو فرسخ اشکال ندارد یعنی دو فرسخ را میتوانی بیائی و برگردی آن وقت شما ببینید این نماز جمعهای که باید دو فرسخ پیاده آمد و بعد هم دو فرسخ پیاده برگشت، یعنی کل روز جمعه انسان میرود دیگر، کل روز جمعه انسان به آمدن و به رفتن میرود دیگر بعد از ظهر هم که دیگر آدم خسته است و باید بگیرد بخوابد و اصلا توانش دیگر میرود. چقدر شارع اهمیت داده که این همه روایاتی که راجع به اهتمام اقامه نماز جمعه است برای این مسئله است، آن وقت ما این نماز جمعه را به چه نحوه میگذارنیم چه حرف هائی زده میشود چه مسائلی مطرح میشود؟ چه قضایائی در این جا آورده میشود؟.
مرحوم آقا میفرمودند بارها به من فرمودند و که من همیشه آرزو داشتم روزی برسد که: من بتوانم با پای پیاده به نماز جمعه حرکت کنم، منتهی الآن نمیتوانم لذا با ماشین میروم و ایشان میفرمودند که: ابتهاجی که برای من در رفتن به نماز جمعه حاصل میشود آن ابتهاج، ابتهاجی است که مرا تا هفته دیگر در انتظار نماز جمعه میگذارد. این حرفها مزاح نیست یعنی اینها که شوخی نکردهاند، واقع مسأله است.
شما بروید روضة المتقین را نگاه کنید ببینید مرحوم ملا محمد تقی راجع به نماز جمعه چه گفته، خطیب باید چی بگوید؟ چه حرفهائی بزند؟ اشعار مولانا را با صدای رسا و زیبا و نیکو بخواند این مولانائی که آقایان سمینارش را محکوم کردند و بقیه هم با پای برهنه رفتند به زیارت آنهایی که محکوم کردند!! بروید ببینید مرحوم ملا محمد تقی مجلسی چه گفته، این آقائی که این حرف را میزند آیا او عالم نبوده یا نعوذ باللَه کاه خورده این مطالب را گفته، بروید ببینید که این ها چه برداشتی داشتند، آن وقت آن نماز جمعه میشود نماز جمعهای که قابلیت دارد دو فرسخ پیاده بیائی و دو فرسخ هم پیاده برگردی، آن نماز ارزش دارد که این کار را انسان انجام بدهد و مرحوم آقا برای آن نماز جمعه اهتمام داشتند و خُب انشااللَه بقیه بحث برای فردا، اگر خدا بخواهد.

