استطاعت در حج، توان عرفی یا تکلیف به هر قیمت؟

حالا اگر به او بگويند آقا هزار تومان آنطرف جزیره است زیر آبی هم شده می‌رود ولی حالا زیارت سیدالشهدا سفینه است و احتمال خطر است و...، 

این مسأله استطاعت مطلبی است متفاهم عرفی که باید آنرا در نظر گرفته شود اگر شارع این استطاعت را در اینجا نمی‌آورد ما احتمال می‌دادیم ولو با وجود خطر واجب است وَ لِلّٰهِ عَلَى اَلنّٰاسِ حِجُّ اَلْبَيْتِ مردم به هر نحوی باید حج را انجام بدهند ولو متسکعاً انجام بدهند ولو حبواً علي الثلج انجام دهند البته روایاتی هست مثلا اگر شخص اینکار را انجام ندهد ولو احتمال خطر است باید غسل جنابت بکند، البته مواردی هست که ولو احتمال خطر وجود دارد، البته در موارد خاص، یا اینکه فرض کنید در مورد کسی که حج انجام نداده درحالیکه بر او واجب بوده و اهمال کرده، سال بعد بای نحوکان باید برود حج انجام بدهد ولو اینکه بمیرد باید برود چون انجام نداده است. 

لذا در اینجا شارع این استطاعت را آورده برای اینکه بگويد نه، این استطاعت همان استطاعت عرفی است یعنی وجوب حج مثل سایر این سفرها می‌ماند چطور اینکه در سایر سفرها انسان اقدام می‌کند و با همان شرایط مراعات تخلیه سرب را می‌کند، مراعات امنیت را می‌کند، مراعات صحت را، مراعات قوت عیال و امثال ذلک را می‌کند، کسی سفر نمی رود و عیالش را ول کند، زن و بچه اش را همینطور ول کند اینها گرسنه بمانند و بخواهد مسافرت برود، نه وقتی می‌خواهند بروند مسافرت، یك هفته، یک ماهه، حالا مسافرت قدیم می‌رفتند مایحتاج منزل را می‌آوردند برای عیالشان ذخیره می‌کردند یا اموال می‌دادند، مال می‌دادند برای اینکه او برود مایحتاج را تهیه بکند وقتی مسافرت می‌رفتند پول می‌دادند به عیالشان همین جوری نمی‌رفتند در روایات متفاهم عرفی از استطاعت این است. حالا می‌بینیم ما در روایات هم همین مطالب را بیان کردند گرچه فهم افراد از این مسأله تفاوت دارد، روایات هم همین کیفیت استطاعت را به همین نحو بیان کرده اند.