جلسه ۲

در سالی که ما رفتیم برای مکه همان سابق از همین دوستان پزشک هم بود می‌آمد گاهی روزها سر سفره ما غذای ما می‌آمد بعضی روزها ظهر در همان سفری که در زمان مرحوم آقا رفتیم می‌گفت غذائی که به ما پزشکها می‌دهند با غذای شما قابل مقایسه نیست و غذائی که ما می‌رویم در یک جای دیگر حالا اسم برده ما اسم نمی‌بریم با غذای ما قابل مقایسه نیست به خاطر حفظ اسلام و این مسائل و در حدیث کنانی از ابی عبدلله علیه السلام که حضرت می‌فرمایند: «وَ إِنْ کَانَ یَقْدِرُ أَنْ یَرْکَبَ بَعْضاً وَ یَمْشِیَ بَعْضاً فَلْیَفْعَل‌»¹ یک اسبه با همدیگر می‌گویند تو سوار شو حالا یک مسافت را برو ما پیاده می‌آئیم بعد این سوار می‌شود آن دیگری پیاده می‌آید. حضرت می‌فرمایند حالا من دارم توضیح می‌دهم این «فَلْیَفْعَل» «و مَنْ کَفَرَ قَالَ تَرَکَ»یعنی در این وضعیت هم باید انسان انجام بدهد ببینید حضرت در اینجا می‌آورند «وَ إِنْ کَانَ یَقْدِرُ» کسی که می‌تواند نه کسی که نمی‌تواند، یعنی توانستن همین توانستن عرفی است الان خیلی ها هستند که فرض کنید جمکران که سابق می‌رفتند پیاده می‌رفتند شب های چهارشنبه راه می‌افتادند می‌رفتند جمکران الان هم هستند که چند نفری راه می‌افتند و یک دو فرسخ را پیاده می‌روند برگشتن هم پیاده بر می‌گردند مسأله ای نیست خوب حالا سابق مگر چطوری حج انجام می‌دادند الان این. اگر دو ساعت و نیم تبدیل به 3 ساعت صدای مسافرها درمی آید که نمی‌دانم مسافت نیم ساعت زیاد شده سابق 4 ماه یا 5 ماه تو راه بودند اطراق می‌کردند پیاده می‌رفتند سوار الاغ می‌شدند کجاوه می‌شکست در راه می‌ماندند، دزدها به آنها می‌زدند بساطی بوده.... درست شد حضرت می‌فرماید اگر می‌تواند پیاده برود «أَنْ یَرْکَبَ بَعْضاً وَ یَمْشِیَ بَعْضاً» اینقدر که خسته می‌شود پیاده برود سوار اسب بشود آن یکی بیاید پائین یک خرده آن حالا راه برود. روایت روایت مهمی است این روایت در فتوا، این روایت را رفقا در ذهن داشته باشند.