جلسه ۱

این مطلب منظور من است که انسان نباید این چیزها را ملاک و مدرک قرار بدهد اینها حرفهایی است که فقط ذوقیات است ما اول باید مسئلۀ ‌احرام را روی اصل مطرح کنیم آن وقت بیاییم ببینم که سید در اینجا گفته احرام را حرکت بدهید این گفته او بر چه مبنایی است؟ نه این که از اول بیاییم ببینیم ایشان که در این جا این را گفته به چه دلیل بوده است؟ نباید از اول ذهن طالب و ذهن یک مجتهد به سمت فهم یک مجتهد دیگر حرکت کند این، یک جوری فهمیده است و آن، جور دیگری فهمیده است، هر دو هم ممکن است خاطی باشند و فهم مجتهد دلیل بر حق بودن گفتارشان نمی‌باشد؛ بله بعد از این که ما به این مسئله رسیدیم و مسئلۀ‌ احرام برای ما روشن شد و کیفیت تلبُّس به احرام را از لسان روایات و ادّله به دست آوردیم حالا آن موقع می‌آییم فتاوای فقهای معروف را که در این زمینه دارای اختلاف هستند بررسی کرده و می‌بینیم چه مبنائی داشته است و می‌بینیم همه اینها سلیقه‌ای است و هیچ اصل ندارد این بر اساس فهم خودش، یک فهم عامیانه با خود گفته که: شخصی تا وقتی در آب است، وقتی داخل در تحت الماء است دلیلی وجود ندارد که غسل ارتماسی محقق شود، خب او نمی‌داند در غسل ارتماسی، نفسِ نیّتِ برای ارتماس، مُحقّق ارتماس تحت الماء است، دیگر تکان دادن یعنی چه؟ تو که این را تکان می‌دهی مگر از آب خارج می‌شوی؟ چه تکان بدهی چه تکان ندهی هر دو زیر آب هستی، و فرقی که نکرده است! خب حالا چه تکان بدهی، چه آب بیاید بر تو بگذرد، هر دو یکی است! آیا این تکان دادن یعنی حالا من غسل کردم؟! التفات می‌کنید! اینها چیزهای من درآوری است که آقایان درآورده‌اند، این منظور بنده است، ما که نباید به من درآوری های آقایان نگاه کنیم، ما باید نگاه کنیم امام صادق چه گفته، حالا او از کلام حضرت با فهم خودش، با آن ملاکاتی که در ذهن خودش دارد این معنا را برداشت می‌کند آن وقت می‌آید این فهم خودش را به صورت یک دستورالعمل عملی نقل می‌کند می‌آید آن وقت، مسئله این است، آقایان هم برای استنباط خودشان می‌گویند: برو به عروة نگاه کن! عروة دیگر چیست؟ یعنی فعلاً بدبختی ما این شده است که هر کسی هر ایرادی دارد به او می‌گویند آقا برو ببین صاحب عروة چه گفته است! مگر کلام صاحب عروة وحی است؟ که به کلام او استناد شود؟! او هم اشتباه کرده است، توضیح المسائل فلان آقا، فهم فلان آقا است، به من چه ربطی دارد؟ بله برای عوام اشکالی ندارند به عروة مراجعه کنند منتهی عوام عرب باید به عروة مراجعه کند و فارس به توضیح المسائل فارسی؛ أمّا برای اهل علم و برای مجتهد اصلا عروه موضوعیّتی ندارد که به آن مراجعه کند، مگر این که صرفاً به عنوان یک کمک و یک مساعدتی بخواهد به این کتاب نگاه کند.