جلسه ۷

چطور اینکه آیات قرآن دلالت دارد بر اینکه إِنِ اَلْحُكْمُ إِلاّٰ لِلّٰهِ فقط حکم اختصاص به خدا دارد، ملاک برای انحصار حکم به پروردگار هم مشخص شده. در آیه‌ای از آیات قرآن می‌فرماید مٰا كٰانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اَللّٰهُ اَلْكِتٰابَ وَ اَلْحُكْمَ وَ اَلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنّٰاسِ كُونُوا عِبٰاداً لِي مِنْ دُونِ اَللّٰهِ وَ لٰكِنْ كُونُوا رَبّٰانِيِّينَ بِمٰا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ اَلْكِتٰابَ وَ بِمٰا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ ﴿آل‌عمران‌، ٧٩﴾ هیچ رسولی نمی‌تواند به مردم بگوید که كُونُوا عِبٰاداً لِي بیایید من را عبادت کنید، از من اطاعت کنید، انقیاد را به من رو بیاورید مٰا كٰانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اَللّٰهُ اَلْكِتٰابَ وَ اَلْحُكْمَ وَ اَلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنّٰاسِ كُونُوا عِبٰاداً لِي مِنْ دُونِ اَللّٰهِ بدون جنبه‌ی الهی بیایید، ببینید چقدر این آیه عجیب است! خیلی من از مرحوم آقا این آیه را می‌شنیدم! بدون مِنْ دُونِ اَللّٰهِ بدون اینکه اللَه در کنار رسول باشد، اللَه در کنار رسول باشد، اللَه در کنار رسول باشد آن رسول می‌شود اللَه، اللَه از کنار رسول برود آن رسول می‌شود کاَحد الناس. وَ لٰكِنْ كُونُوا رَبّٰانِيِّينَ بِمٰا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ اَلْكِتٰابَ وَ بِمٰا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ باید شما ربّانی باشید، عمل‌تان عمل ربّ باشد، مستند به ربّ باشد، فعل‌تان فعل ربّانی باشد چرا؟ بِمٰا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ اَلْكِتٰابَ چون شما دارید کتاب را تحویل می‌دهید وَ بِمٰا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ شما دارید این مکتب را درس می‌دهید مٰا كٰانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اَللّٰهُ اَلْكِتٰابَ وَ اَلْحُكْمَ وَ اَلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنّٰاسِ كُونُوا عِبٰاداً لِي مِنْ دُونِ اَللّٰهِ هیچ بشری نمی‌تواند این کار را بکند! هیچ بشری نمی‌تواند یک همچنین حرفی بزند! مٰا كٰانَ اختیار ندارد، حقش نیست، حقش نیست اصلاً، اصلاً نمی‌تواند این حرف را بزند. بعد در آن آیه‌ی بعدش هست که، قرآن هست؟ یادم است که سوره‌ی آل عمران بود، آیه‌ی هفتاد و نه از سوره‌ی آل عمران، مٰا كٰانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اَللّٰهُ اَلْكِتٰابَ بله دیگر این مربوط به پیغمبر است دیگر، أَنْ يُؤْتِيَهُ اَللّٰهُ اَلْكِتٰابَ وَ اَلْحُكْمَ وَ اَلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنّٰاسِ كُونُوا عِبٰاداً لِي مِنْ دُونِ اَللّٰهِ خیلی این آیه آیه‌ی عجیبی است که خیال می‌کنم از نکات اصلی بحث‌مان این آیه است، ثُمَّ يَقُولَ لِلنّٰاسِ خدا به او کتاب داده و حکم داده و نبوت داده. کتاب داده، کتاب قانون و کتاب کیفیت رشد و رقاع در همه‌ی شوائب وجود، اجتماعیه، شخصیه و همین طور مسائل روحیه، اخلاقیه. و دیگری این که حکم داده، فاصل و مایز بین حق و باطل داده، و همین طور نبوت داده، به او وحی می‌شود و مسائل به او القا می‌شود، یک همچنین بشری نمی‌تواند بگوید که كُونُوا عِبٰاداً لِي مِنْ دُونِ اَللّٰهِ بیایید من را عبادت کنید جدای از خدا، بیایید سراغ من، بیایید به طرف من من دون اللَه و جنبه‌ی اللَه را در اینجا کنار بگذارید.