جلسه ۲

تلمیذ: ؟

استاد: برای اینکه یک وقت نخورد. 

تلمیذ و استاد به زبان عربی 

استاد: آن وقت روی این جهت آن چه که از مضمون روایات بدست می‌آید در این مسئله دیگر فرق نمی‌کند، تا مادامی که عین نجس تماس با یک امری نگرفته است، آن شئ طاهر است، اما اگر عین نجس در تماس با ماء یا هر امر دیگری یا چیز دیگری قرار گرفت، باید از آن شئ احتراز کرد و قطعاً در مراتب دیگر و مراتب متعددۀ تماس با متنجّس این مسئله حاصل نیست، و احترازی که فرض بکنید که شارع می‌گوید نسبت به احتراز، احتراز به خاطر مسائل دیگر است دلیلی بر تنجیس او نیست، انسان باید احتراز بکند بخاطر این که ممکن است آن میکروب داشته باشد، ممکن است مرض برای انسان بیاورد، و ممکن است آن قذارتی که؛ نه آن قذارت اصطلاحی منجسیّت، آن جنبۀ قذارتی که مثل آن که فرض بکنید که دارد که اگر در ماء بئر یک عصفوری افتاد دو سه دلو آب اگر نضح بکنید کفایت می‌کند، یعنی قذارت به همین مقدار است، یعنی عصفور چه قدر است که...؟ گفت مورچه چقدر است که کله پاچه‌اش باشد؟ این عصفور به همین مقدار خودش که همین دور و بر و اطراف خودش هست این مقدار را آلوده می‌کند و انسان باید از این مقدار احتراز بکند ولی دیگر بیش از این نسبت به مسئله دلالتی ندارد. بناءً عیهذا آنچه را که به نظر می‌رسد- همین طور که رفقا هم نظرشان این بود- متنجّس منجّس نیست.

تلمیذ: اگر در ماء بئر یک قطره بیفتد... پس چه طور در عصفور می‌فرمائید که قذارت... 

استاد: دماء ثلاثه

تلمیذ: بله همان دماء ثلاثه، ولو یک قطره سه شبانه روز باید که...؟

استاد: بله 

تلمیذ: پس از این به بعد ما باید قذارت باطنی را هم در احکام...

استاد: بله، بله

تلمیذ: نسبت به کافر که فرمودید آیا فقهایی هم هستند که نظر داشته باشند به اینکه شما فرمودید و این را خارج کرده باشند از ...؟