جلسه ۱

5

تلمیذ: آنجا در مورد خل بعدی است نه خلی که فرمودید که خل شده.
استاد: هان یعنی در ظرف خارجی خمر ریختند بعد خمر را خالی کردند حالا می‌خواهند در آن خل بریزند.
تلمیذ: بله.
استاد: البته این روایتش محلّ تأمل است، چندتا روایت هم هست در اینجا.
تلمیذ: بله.
استاد: دو سه روایت نیست، البته مدتی است، خیلی وقت پیش من این قضیه را دیدم، عرض می‌کنم که من اخیراً به ادله دوباره مراجعه نکرده‌ام. الان طبق محفوظات خودم دارم صحبت می‌کنم. فرض بکنید که ممکن است بگوییم این مساله مربوط به خمر است امّا مساله در مورد بول این ‌طور نیست. مربوط به بول طبق روایاتی که داریم فرض بکنید داریم که اگر ترشح بکند به پا باید انسان پا را بشوید. اینجا چه می‌فرمایید؟
تلمیذ: آن طرف هم داریم که اگر کسی رفت بول کرد و چیزی نداشت...
استاد: خب آن طبق اصل است طبق اصل عدم نجاستی که این سابق هست، استصحاب عدم نجاست می‌کنیم، روایت امام صادق را می‌خواهید...
تلمیذ: نه، روایت دیگری داریم که شخص رفته بود آب پیدا نکرده بود، حضرت فرمودند آب دهانت را بزن به محل بول.
استاد: بله.
تلمیذ: خب اینجا دیگر قشنگ دستور می‌دهد. یعنی قشنگ مخلوط شدن آب دهان با محل بول است.
استاد: خب ممکن در اینجا بگوییم که...
تلمیذ: حکم تطهیر هم نیست.
استاد: نه در اینجا می‌گوییم محل بول صار متنجّساً، الان ممکن است بگوییم عین نجاست نیست.
تلمیذ: چرا نیست؟
استاد: نه نیست.
تلمیذ: برای اینکه آب گیر نیاورده هنوز خشک نشده، باید یک باد قوی و گرمی بیاید تا سریع خشک بشود.
استاد: خب عیب ندارد حالا این موضع را بگوییم فرض بکنید که از باب ضرورت. اما آن روایتی که می‌گوید ترشح کرده به پا و پا را بایستی که شست در حالتی که عین نجاست نیست چه می‌گویید؟ خب آن ضرورت است، فرض بکنید که گاهی اوقات در مورد ضرورت حضرت در اینجا قائل به تساهل شدند. چطور اینکه در مورد لباس مصلی هم مساله همین طور است.