جلسه ۲

دیدید بعضی‌ها نشستند پیش آدم و هیچ مطلبی ندارند بگویند، اصلاً می‌خواهند آدم را به حرف در بیاورند، خیلی اتفاق افتاده، بنده خیلی مبتلا به این قضیه هستم، اصلاً ساکت بنشینند انگار یک طوریشان می شود مثلاً، یک چیزی می‌اندازند جلو! آقا چه کنیم حضور قلب داشته داشته باشیم؟ چه کار کنم برو هاونگ بکوب! حضور قلب...! آقا ما چه کار کنیم در خیابان که راه می‌رویم برایمان تشویشی پیدا نشود؟ خب چشمت را بینداز پایین. می‌خواهی من را به حرف در بیاری که من حال ندارم یا اینکه...! یک وقتی طرف می‌آید وقت می‌گیرد سؤال جدی دارد بسیار خب در خدمتشان هستیم. یک وقتی همین طوری یک چیزی بگوییم که آقا یک حرفی بزند. 

حالا این روایتهایی که در اینجا آمده خیال می‌کنم که از قبیل اینها باشد. نشسته پیش امام صادق نمی‌داند از کجا بگوید؟ از فرش بگوید؟ از عرش بگوید؟ از...؟ یابن رسول اللَه تبعّض در سوره می‌شود کرد یا نه؟ حضرت فرمودند اشکالی ندارد بابا، التفات کردید.

این مساله یک نکتۀ مهم در استنباط است، این را دقت داشته باشید، فراموش نکنید که اگر جری مقام و جری سنت بر یک وتیره‌ای بود و ما روایات مخالف کثیره‌ای ندیدیم بر خلافش، این دلیل بر تقریر است، تقریر ائمه آن روش و آن جری را. لذا شما می‌بینید وقتی که عمر آمد و صلاة تراویح را عوض کرد، اولین روایتی که ما داریم از امیرالمومنین است، همین که رسید به خلافت، صلاة تراویح را برداشت، ببینید! یعنی امام نمی‌گذارد قضیه به روز دوم برسد. بعد آمدند ندای واسنتا عمرا سردادند! حضرت فرمودند بروید پی کارتان بروید! بروید به جماعت بخوانید! التفات کردید؟ نمی‌شود صلاة تراویح بیاید بیاید، یکدفعه در زمان امام صادق حکم به حرمت اتیان به جماعت بیاید! چون یک مسألۀ حرام، امام باید بیان کند، امام سجاد در اینجا باید مطلب را بیان کند. امام حسن باید بیان کند. لذا امیرالمومنین تا به خلافت رسید فردایش رفت بالای منبر چند تا چیز را برداشت، یکی صلاة تراویح بود، یکی آن شریح قاضی بود، یکی هم حرمت متعه، قضیه متعه را اول امامی که آمد...، خب عمر حرام کرد دیگر! و بر این جری زنا می‌کردند اشکال نداشت! خودشان و هم پالکی‌های خودشان، دور و بریهای خودشان الحمدلله موفق بودند در این قضیه. ولی متعه نه، متعه حرام است و أُعاقب علیهما! خب حدش می‌زنند! امیرالمومنین اول امامی که آمد و حکومت دستش افتاد، آن چیزهایی که به عنوان سنت بود آمد اینها را بیان کرد. آن وقت چه طور ممکن است از این قضیه[(تبعّض سوره در نماز)] تا زمان امام صادق اصلاً هیچ کس سؤال نکرده؟! نمی‌شود که این مساله! یک امر متداول بین مسلمین، همه انجام می‌دهند، شیعه انجام می‌دهد، سنی انجام می دهد، یک نفر نیامده بپرسد آقایان ما در مملکت مسلمانها، سنّی‌ها هستیم اینها دارند تبعّض سوره می‌کنند تکلیف ما شیعه چیست؟ یکی نیامد این را بگوید، این روایت اینجاست دیگر. در زمان امام صادق آن فرد دنگش گرفته، نشسته پیش امام صادق چه سؤال بکنیم؟ یابن رسول اللَه تبعّض سوره می‌شود یا نمی شود؟ حضرت فرمودند بله ولی بهتر است همه‌اش را بخوانید.