جلسه ۱

استاد: خب نسبت به مطلب ایشان کسی ایرادی ندارد؟

تلمیذ: همان فرمایشی که پریشب نسبت به بسم اللَه فرمودید، حرف ایشان را رد نمی کند؟... 

استاد: نه، ایشان چیز دیگری می‌گویند. ایشان می‌گویند که اهل تسنن بسم اللَه نمی‌گویند. منظور امام در اینجا این است که یک سوره خوانده بشود که بسم اللَه در آن باشد خلافاً لعامه.

تلمیذ: یعنی حذف نشود نه اینکه سوره حتماً خوانده بشود، حذف نشود.

استاد: بله حذف نشود.

تلمیذ: در حمد هم بسم اللَه نمی‌گویند؟

استاد: نه، البته آهسته می‌گویند.

تلمیذ: بگویند همان کفایت می‌کند دیگر، یک بسم اللَه برای هر دو تا سوره می‌گویند...

استاد: برای دو تا سوره؟

تلمیذ: سورۀ حمد و مثلاً آیه‌ای که می خواهند بعدش بخوانند بجای سوره.

استاد: نه، آن بسم اللَه برای حمد است برای جای خودش.

تلمیذ: ...؟

استاد: نه، آن راجع به یک سورۀ دیگر است، راجع به سورۀ بعد از حمد نظر ایشان این است که امام علیه السلام فرموده است که سوره بخوان بخاطر این که آن بسم اللَه را بگوئید. خب اگر این طور باشد ممکن است که امام بگوید که چند آیه از اول سوره را بخوان با بسم اللَه، به این کیفیت.

تلمیذ: خب این یک موردش است، موارد دیگر مثلاً لا تقرأ فی المکتوبة ؟ من السوره و لا ؟ خب در این جا حضرت می‌خواهد بگوید سوره را کامل بخوان، اگر قصد سوره داری، کسی که قصد سوره دارد نباید حذف بسم اللَه بکند چون قصد سوره دارد. نمی‌خواهد بگوید اگر می‌خواهی قرآن بخوانی حتماً بسم اللَه را بگو. وقتی که قرار است سوره را بخوانی بسم اللَه را هم بخوان، کمش نکن.

استاد: نه، اگر این طور باشد خب حضرت می‌فرماید: لا تقرأ فی المکتوبة اکثر من سورة، اگر قصد سوره را داری که حضرت نمی‌فرماید کمتر از یک سوره را بخوان، خودش دارد می‌گوید من قصد یک سوره را دارم.