جلسه ۱

یکی اصلاً عام دارد می‌گوید که در نماز سورۀ کوچک قرآن زیاد بخوانید ، یکی دارد می‌گوید نه اگر شش آیه، سه آیه بود، یا سؤال کردند که می شود یک سوره را تقسیم کرد؟ می فرمایند بله. این یک یک دستۀ دیگر از روایات.

دستۀ سوم که در روایات وارد شده که شما مثلاً حمد را بخوانید با شش آیه از سورۀ حدید. 

تلمیذ: آن در نافلۀ مغرب است 

تلمیذ: بله می‌شود گفت آن برای نافله است. ولی خب در روایات دیگر هم داریم، در نمازهای غیر نافله، آن هم هست. این یک دسته از روایات. و روایات مجوزه هم زیاد است.

تلمیذ: این روایت اول باب پنج هم، خود حضرت اصلاً در نماز جماعت بوده دیگر.

استاد: این اول؟

تلمیذ: بله.

استاد: بله روایتش این است که: صلی بنا ابوعبداللَه او ابوجعفر فقرأ بفاتحة الکتاب و آخر سورة المائدة...، این روایت خیلی روایت مهمی است.

تلمیذ: یک روایت دیگر هم داریم، باز همین بحث تعلیم را می‌کند دیگر. از عبداللَه بن سلیمان است. می‌آید خدمت امام، سلیمان بن ابی عبداللَه قال صلیت خلف ابی جعفر فقرأ فاتحة الکتاب و آیة من البقرة، این غیر از آن است. 

استاد: بله، این هم یک روایت پایین‌تر است. 

تلمیذ: بله. فجاءَ به فَسَئَل فقال یا بُنَیَّ اِنَّما سمع ؟ لیفقهکم ذلک و یعلمکم، حالا باز هم هست، روایات دیگر زیاد است. اما می‌خواهم بگویم این روایات کثیر است. با این سه دسته‌ای که تقسیم کردیم روایت مجوزه و مکفیۀ این که سور ناقصه بخوانیم، این زیاد است. 

اما روایاتی که آقایان استنباط کردند که دلالت بر حرمت تبعیض سور می کند، این روایات، مشکوک است؛ اولاً یک سری روایات مرسله هستند مثل فقه الرضا، و لا تقرأ فی المکتوبة سورة الناقصة و لا بأس فی النافلة، یا دعائم الاسلام که باز هم نهی شده از تبعیض سور، اینها همه مرسله هستند و صحیح السند نیست. یک روایت صحیح السند که باز در سندش اشکال است، مال محمد بن عبد الحمید است که در مورد محمد بن عبد الحمید هم علماء اختلاف دارند. بعضی‌ها می‌گویند نسبت به پدرش توثیق کرده بعضی‌ها می‌گویند نه، توثیق نسبت به خودش است، خود این روایت هم نسبت به سندش مشکوک است. اما نسبت به دلالتش ما می‌توانیم یک عرضی بکنیم اینجا- حالا نمی دانم عرضم درست است یا نه- آن این است که روایاتی که نهی می‌کند از تبعیض، مثلاً بعضی‌ها استدلال کردند به این کسی که بسم اللَه را نگفته سوره‌ای خوانده، شروع کرده، حضرت فرمودند: نه، یُعید، به این استدلال کردند، ما می‌خواهیم بگوئیم شاید اهل سنت چون آیۀ بسم اللَه را جزء سوره نمی‌دانستند و می آمدند سوره را بدون بسم اللَه می گفتند، این روایات ناهیه برمی گردد به خود این فعل سنی ها که می آمدند بسم اللَه را قطع می‌کردند از خود سوره و می‌انداختند، لهذا به خاطر این اهمیت ائمه می‌آمدند این نکته را گوشزد می‌کردند که سوره را کامل بخوانید، یعنی کسی که قصد سوره دارد نیاید بسم اللَه را بیندازد و از آیه شروع کند برود جلو.