جلسه ۱۰

سؤال: بنابراین از کشورهایی مثل عراق و اینها می‌شود ربا گرفت؟ 

جواب: نه، ببینید همین! شما یک وقتی بحث حکومت را می‌کنید، یک وقتی بحث مردم را می‌کنید. الآن عراق یک حکومتی دارد جدای از مردمش، بیچاره مردمش، مردمش این بدبختی را دارند می‌بینند. شما به حکومتش چکار دارید؟ از جیب خودش که نمی‌آورد بدهد از جیب مردمش می دهد. 

سؤال: خودش به مردم هم نمی‌دهد، خودش می‌خورد، خودش می‌خورد. 

جواب: چه کسی؟

سؤال: به مردم که نمی‌دهد.

جواب: ربائی که به ما می‌دهد از جیب مردم می‌دهد، این را که می‌دانیم. بله ربائی که می‌گیرد خودش می‌خورد، به مردم نمی‌دهد، به مردم اصل رأس المال را هم نمی‌دهد، نه این که حالا ربایش را ندهد! اینها همه‌اش مطرح است دیگر. انشاءاللَه در آنجا می‌آئیم می‌گوئیم که منظور از دولت و حکومت حربی چیست؟ نظام مقصود است نه حکومت. نظام، نظام حاکم بر جامعه، نظامی که مردم این نظام را می‌آورند به سر کار. قبول می‌کنند این نظام را، این منظور است.

سؤال: چون کفار حربی در زمان صدر اسلام متفرع بر دعوت بود. پیغمبر دعوت می‌کردند به حق، آنها تمرد می‌کردند، قبول نمی‌کردند می‌شدند کفار حربی، الان که دعوتی نیست در تمام [دنیا] تا بتوانیم مثلاً حربی یا غیر حربی[ درست کنیم.]

جواب: خب دعوتی که پیغمبر کردند آن دعوت به خاطر این است که مطلب به گوششان برسد، اما آن افرادی مثل یهود بنی قریظه و خیبر که اینها خودشان مستقیماً جنگ نمی‌کردند ولیکن تأیید می‌کردند افراد را، پیغمبر با اینها جنگ کردند دیگر به عنوان حربی.

سؤال: آن افرادی که مثل سوئد و سوئیس هیچ کاری نکنند مشکلی ندارند؟

جواب: نه، آنها برای خودشان هستند.

سؤال: یک جمله‌ای فرمودید که قدر متیقن ربا به آنها اشکال ندارد.

جواب: نه، حربی که جنگ نکند ولی توطئه می‌کند، این. 

سؤال: حالا اگر نکند چی؟

جواب: چی؟

سؤال: کشورهائی مثل پرتغال، اشکال ندارد؟

جواب: نه، نمی‌شود.