جلسه ۹
4انشاءاللَه ما از فردا بحث فقهی ربا را شروع میکنیم، منتهی روایاتی که در این زمینه هست این روایات را اگر رفقا در ضمن بحث فقهی کاملاً مطالعه بکنند شاید از نقطۀ نظر ورود و خروج در بحثهای فقهی ما خیلی کمک باشد، یعنی در کیفیت استنباط ما از روایات، و خیلی هم مفصل است، قضایا تقریباً به ابواب صَرف و اینها هم همین طوری کشیده میشود، از ابواب الرّبا از صفحۀ٤٢٢ تا آخرش، همین طور راجع به خصوصیات مختلف آن و کیفیت آن، اموال و اجناس، اختلاف در صنف، اختلاف در نوع، اختلاف در لون، آیا اینها موجب زیاده میشود یا نمیشود؟ انشاءاللَه کم کم دیگر به اینها خواهیم رسید.
سؤال: حبوه یا آن چیزی که فرزند بزرگ از پدر به ارث میبرد، همین شمشیر و عصا و انگشتر و لباس است؟
جواب: حَبوه اختصاصات میت است. حالا هر چه میخواهد باشد. این چیزهائی که جزء وسائل خصوصی این میت به حساب میآید. شمشیر و انگشتر و لباس و عصا و اینها از باب نمونه است. این چیزهائی که مختص اوست؛ مردم او را با آن چیزها معمولاً بیشتر دیدهاند. فرض کنید که یک شخصی ده دوازده تا کت و شلوار و لباس داشته باشد ولی یکی را بیشتر از همه میپوشد، یا لباس خصوصش یکی بیشتر است. یا اینکه انگشتر زیاد دارد، ولی آن انگشترهائی که بیشتر در دستش هست، آنها مورد نظر است.
سؤال: تسبیح هم؟
جواب: مثلاً سجاده، تسبیح، سجادۀ خاصِّ نمازش، اینها جزء حبوه است. نمیشود فقط اختصار بر همان چیزی کرد که در روایت است . در اینجا یک عنوان عام داریم که از آن عنوان عام این مصادیق به عنوان تَمثیل ذکر میشود.
سؤال: این اختصاص، اختصاص شخصی منظور است دیگر؟
جواب: بله.
سؤال: با خودش ملصق است؟
جواب: بله.
سؤال: ماشین که دیگر نمیشود؟
جواب: نخیر. ماشین که دیگر نمیشود.
سؤال: این طور که ایشان میگویند مغازه، زمین، همه چیز...!

