جلسه ۶

لهذا برای این اشتباه در محاسبه، شارع آمده و گفته است که صوموا لرؤیَتِه، رؤیت را میزان قرار داده. ولی این رؤیت چه طریقی باشد، چه موضوعی باشد، در هر دو قسم باید با شرائط رؤیت عادی تطبیق کند. یعنی فرض بکنید که ما نمی‌گوئیم که رؤیت طریق است، ولو قمر تحت الشعاع باشد این رؤیت کافی است، نه این که رؤیت محقق نشده. رؤیتی طریق است که لو للا بخرت و الدخان و الاغبره، لولا این، این رؤیت مشهود باشد. این رؤیت آن وقت می‌شود طریق. آن وقت بر این اساس، اگر ما علم پیدا کردیم نه ظن، علم پیدا کردیم قطعاً الان در حساب فرض کنید که دقیق من باب مثال کامپیوتری، حالا می‌گویند محاسبات کامپیوتری می‌خواهد بیاید یا مثلاً آمده، روی حساب دقیق کامپیوتری که علم آور باشد، الان ماه از تحت الشعاع خارج شده اما به واسطۀ دخان قابل رؤیت نیست، این دیگر برای ما کفایت می‌کند. پس اینکه اگر برای ما به علم ثابت بشود نه به حدس و ظن، ثابت بشود خروج قمر از تحت الشعاع به نحوی که با این عین عادی قابل رؤیت باشد، اگر این طور باشد و ثابت بشود برای ما، این دیگر کفایت می‌‌کند، دیگر احتیاجی به رؤیت و اینها نیست. ولکن آنچه را که تا به حال بوده بواسطۀ این خطاء در محاسبات هنوز برای ما یک همچنین علمی پیدا نشده. چه طور اینکه در اول ماه همان طوری که همان دوستان آقای علی بیضون و اینها، خود اینها آمدند پیش ما، در شب نوزدهم منتهی گفتند که در شهرک مهدیه شب دوشنبه ماه را دیدند، خودشان آمدند شهادت دادند، یکی از همین‌ها همین پسر شهید سید عباس موسوی بود که اسرائیلیها ایشان را شهید کردند. خودش گفت، گفت من با چشم خودم دیدم، خب افراد معتمد و موثقّی هستند. خب روی این حساب با توجه به این قضیه...