جلسه ۵

مثل اینکه فرض کنید چه طور فتوی می‌دادند در مورد ریش‌تراشی و می‌گفتند که حرام است؟ این تیغهایی که سابق می‌تراشیدند، چرا؟ می‌گفتند چون اغلبِ استعمال برای تراشیدن ریش است، این موجب حرمت است اگر به خاطر آن باشد، اما در عین حال همانهایی که فتوی به حرمت می‌دادند مثل مرحوم والد که فتوی به حرمت این آلت حلاقه می‌دادند، همین طور فتوی به حلیّت می‌دادند اگر برای استفادۀ محلل باشد. خودشان می‌گفتند که برای ابتین این نوره مکروه است، برای غیر ابتین مستحب است مثلاً حلق و داریم که حلق با...، بخاطر این است که این نوره برای سینه و اینها مضر است، مستحب در اینجا این است که...، در عین حال که خودشان فتوی به حرمت این آلت حلاقه می‌دادند برای کسی که با او حلق لحیه می‌کند. خب این یک استفادۀ محلل دارد، یک استفادۀ محرم دارد دیگر، خب این مشخص است دیگر.

همین الان ما نسبت به فرض کنید که آلات و ادوات بلاغیه هم همین مطلب را می‌گوئیم. فرض کنید تلویزیون، رادیو، ویدئو و آلات دیگر استفادۀ محلل دارد، بخاطر...، نسبت به ویدئو از من هم سؤال می‌کنند می‌‌گویم اگر برای استفادۀ محلل باشد اشکالی ندارد. استفادۀ محرم باشد...، خود رادیو هم همین طور، خود ضبط هم همین طور، اینها همه‌اش همین است، فرقی نمی‌کند. یک استفادۀ محلل داریم...، حتی در مورد دم، دم در زمان سابق استفادۀ محلل داشت؟ نه، خون حرام بود، لذا فتوی به حرمت ‌دادند، الآن همین دم ولو اینکه فتوی به حرمت داده می شود و روایت داریم، چون استفادۀ محلل دارد اشکال ندارد. دم در بیمارستان ها، در مستشفی و بخاطر مرضیٰ، بخاطر جرحها، این را مورد استفاده قرار می‌دهند، اشکالی ندارد. یعنی استفادۀ عقلایی هیچ وقت موجب حرمت نیست. اصلاً معنا ندارد که حرمت روی استفادۀ عقلایی بیاید، واقعاً استفادۀ عقلایی و استفادۀ صحیح...