جلسه ۵

پس بنابراین در مسئلۀ خسران و ربح بدون پول، بدون اعطاء و اخذ، این در همۀ ازمنه وجود داشته فقط اختصاص به این زمان ندارد که الان شطرنج به خاطر تنویر فکر، بخاطر توسعۀ فکر، بخاطر ارتقاء فکر این زمان یک دفعه کشف کردند! تا به حال همۀ مردم مغز خر خورده بودند یک دفعه در این زمان، آن هم بعد از انقلاب نه قبل از انقلاب، یک دفعه بعد از انقلاب چنان انقلاب فکری و ؟ فکری به وجود آمد که همه به سرشان زد که بیایند آن هم از راه شطرنج، تنویر افکار و ... بکنند؟!! خیال می‌کنم که این یک قدری کم لطفی باشد و بی انصافی باشد نسبت به قضیه، و اغماض از حقایق باشد! مسئله این است که در طول این مدت این که ما احتمال بدهیم این فقهایی که این قدر دقیق و ظریف و... در مسائل نظر بدهند یک درصد احتمال استفادۀ صحیح و حلال از این آلات را ندهند، این احتمالی که ما می‌دهیم این اصلاً اهانت به فقهاء است که انگار علف خوردند در این مدّت که این قدر نفهمیدند که به اندازۀ یک درصد استفادۀ محلل...! 

تمام فتاوا همه فتوای بر حرمت است، یعنی شهید در دروس، علامه در ...، محقق، مرحوم شیخ در مکاسب محرمه در آنجا نگاه کنید در بحث غناء، در غنایی که محصول صوت است اشکال است، ... آیا صوت ترجیع با طرب است؟ آیا صوتی که منضم بشود؟ مرحوم فیض کاشانی قائل به این است که خود نفس غناء حرام نیست، آن ضّم ضمائم مثل دخول رجال و استعمال آلات لهو و این‌ها موجب حرمت آن است، فتوای مرحوم فیض این است.

همین طور فرض کنید روایات دیگری هم که در این زمینه هست، روایت علی بن جعفر است؛ قال سئلتُهُ عن الغناء فی الفطر و الاَضحی، ظاهراً این طور که به نظر می‌آید، فی الفطر و الاضحی و الفرح قالَ لا بأس ما لم یزمر فیه، روایت از موسی بن جعفر است.