جلسه ۲

حالا چون در این روایت دو جور در مورد مغنیه این صوت ممکن است جنبۀ حلیت داشته باشد و یا اینکه خود این مَرأه شرائش جنبۀ حلیت دارد، بعضی‌هایش شرائش جنبۀ حرمت دارد، ما می‌بینیم امام علیه السلام آن مورد حلیت را استثناء می‌کند، ما یدخل علیه الرجال حرام، فی العرس اذا لا یدخل علیها الرجال لیس بِهِ بأس، پس معلوم می‌شود خودش فی حد نفسه اشکال ندارد. منتهی به لحاظ ضَم ضمائم آن ایراد پیدا می‌کند. اگر بخاطر مجالس عروسی باشد حلیت دارد، بخاطر مجالس غیر عروسی باشد و یَدخُل علیها الرجال باشد این حرمت دارد. اما در مورد ما نَحنُ فیه که استعمال آلات موسیقی است اصلاً یک همچنین تقسیمی وجود ندارد. یعنی تمام روایاتی که ما تا الان خواندیم؛ هیچ کدام اینها تقسیم نشده که استعمال آلات در مجالس لهو، حرام است، در غیر مجالس لهو اشکالی ندارد. یک روایت شما دیدید در این مدت؟! هم روایاتی که از وسایل خواندیم و هم روایاتی که از مستدرک خواندیم تمام اینها به نحو اطلاق بود. استعمال آلت...، صاحب الطنبور کذا، من ضُرب فی بیتِهِ اربعین یوماً الطنبور کذا، ان اللَه امرنی ان امحو المزامیر و المعازف، اصلاً محو کنم اینها را، نهانی عن ضرب المعازف و ...، هیچ در آنجا نیست که المعازف التی یدخل علیه الرجال بِهِ بأس، المعازف التی لا یدخل علیه الرجال لیس بِهِ بأس، المعازف الذی فی العرس...، نه، فقط دف است آنچه را که در اینجا هست، آن دف هم اختصاص به مجلس عروسی دارد نه هر جا، لذا در دف هم جنبۀ لعن آمده، فقط در مجلس عروسی و همین طور ولیمه که زنها و لا یدخل علیها الرجال، در آنجا امام یک تخفیفی داده که بزنند دیگر، حالا خیلی فشار به آنها نیاید! یک جوری خالی کنند عقدۀ شان را، بگذار دف را خلاصه بزنند...

سؤال: این برای زنهاست یا مردان هم می توانند بزنند؟