جلسه ۱

چرا این امر[(مثلاً شرب خمر)] حرام است؟ خب این خمر یک مایع است چرا این مایع باید حرام بشود؟ چه اشکالی وجود دارد که این خمر حرام است؟ به خاطر اینکه بواسطۀ این خمر، ملکوت این خمر با [ انسان] متّحد می‌شود و [شخص] به واسطۀ این اتحاد، خروج از انسانیت پیدا می‌کند [و این مسئله مانع ارتقاء شخص می شود،] به خاطر این می‌شود حرام. هر چیزی که باشد همین است، غیبت می‌شود همین، تهمت می‌شود همین، خمر می‌شود همین، نمامی می‌شود همین. نمامی، انسان یک عیبی را از یک شخصی دیده است؛ از یک رفیقش دیده است، به جای اینکه آن عیب را بپوشاند برود یک جای دیگر نقل بکند، این می‌شود نمامی دیگر. اصلاً واقعاً خیلی از...! به مجرد یک مسئله انسان می‌بیند...! گاهی اوقات رفقای ما تعریف می‌کردند می‌گفتند یک حالتی داشتند، حالت مشاهده‌ای، چیزی، به محض اینکه یک صحبتی شده است در آن مجلسشان، احساس کردند که آن حالت رفت! اینها یک قضایای واقعی است دیگر، اصلاً مشاهدات است دیگر، وجدانی است، جا جای انکار نیست دیگر. این مال چیست؟ این به خاطر آن اتحاد است، حالا چه طوری امام علیه السلام بیاید این اتحاد را بیان کند با این عبارت بیان می‌کند که: یضع شیطان کل عضوٍ منه علی عضوه... و آن روح [حیاء و...] از بین می‌رود.

روایت دیگر که باز این مسئله در مورد فروع است، سهل است عن حسن بن علی ؟ عن علی بن عبدالرحمن عن ؟ قال سمعت ابا عبداللَه علیه السلام یقول ضرب العیدان- دقت کنید ها- ضرب العیدان، زدن عیدان، ینبت النفاق فی القلب کما ینبت الماء الخضره، آب دیدید وقتی یک جا جمع بشود هی کم کم سبز می‌شود، این الخضره است.

روایت دیگر، روایت علی بن الحسین علیهما السلام، موسی بن ؟ از علی بن الحسین علیهما السلام نقل می‌کند، حضرت می‌فرماید: قال لا یقدس اللَه اُمَّة فیها بربط یقعق ینایتاً تفجع، این هم روایت دیگر. امروز روایات را عرض می‌کنیم تا اینکه فردا راجع به خصوصیات فقهی آنها بحث کنیم.