جلسه ۸

یک نکته در اینجا می‌ماند که تذکر هم داده شده است و آن نکته این است که در روایات، نهی از تلاوت قرآن است به این غناء، به این کیفیت، آن روز عرض کردم خدمتتان ممکن است که این نحو یا برای استخفاف قرآن باشد که انسان قرآن را با این لحن بخواند که ایاکَ و اَلحان اهلِ الفسقِ و کذا، یا به جهت استخفاف است که استخفافش هم از این نقطۀ نظر است که این غناء خودش فی حد نفسه، مکدر است. چون این غناء مکدر هست لذا اگر انسان قرآن را به این لحن بخواند، از این نقطۀ نظر حرام است. یا اینکه نه، زیبنده و در شأن قرآن نیست ولو اینکه نگوییم این غناء حرام است، اما در شأن قرآن این نیست که قرآن به این نحو باشد. عَلیٰ کُلِ حال قرائت قرآن به صوت غنایی که متداول است و آن کیفیت در کلیساها و در مجالس اهل فسق این مغنّی ها و این مغنیه ها به این لحن، قرآن را می‌خوانند، این نحوه خواندن قرآن از این نقطۀ نظر از هر دو جهت می‌توانیم بگوییم که خواندش حرام است. حالا استعمال به آلاتش و این حرفها، این یک مطلب دیگری است. این یک مطلب.

و اما نفس غناء ولو از مرد ولو اینکه بدون آلات موسیقی هم باشد و این بخواهد انسان را به عالم حیوانیت و بهیمیت و اینها ببرد، نفس این غناء هم خالی از اشکال نیست.

روی این حساب دیگر مسئلۀ غناء تمام می‌شود. خود این غناء برای زن و شوهر اشکال ندارد. برای مجالس عروسی هم اشکالی ندارد. خارج از این دو مسئله که ما آن را[(غناء زن برای شوهر را)] با اولویت می‌توانیم ثابت بکنیم؛ و آن را[(غناء در مجالس عروسی را)] هم که با دلیل روایت ثابت است، [خارج از این دو صورت] وَلو اینکه مرد برای مرد بخواند یا زن برای زن بخواند که آن لحن به حیوانیت ببرد یا اینکه مَحرَم انسان بخواند، خواهر انسان بخواند که این لحن به این کیفیت انسان را [به بهیمیت ببرد] و حالت انسان را تغییر بدهد، این محل اشکال است.