جلسه ۸

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم

... این مسئله ای که نسبت به غناء بود، البتّه در اینجا روایت دیگری هست که صحیح بخاری و صحیح مسلم، هر دو این روایت را بیان کردند از پیغمبر اکرم که فرمودند لَیَسَ مِنّا من لم یتغنی بالقران که این روایت را هم ما قبلاً از رسول خدا از همین کتاب وسائل مرحوم شیخ حُرّ نقل کردیم. یا روایتی که ما اَذِن اللَه لشیءٍ کاذنِهِ لحسن صوت بالقران و روایات دیگری که در مورد ترجیع به قرآن بود، آن روایتها عرض شد. یا اینکه در کتاب من لایَحضُر البته در من لایَحضُر، مرحوم صدوق در اینجا مطلبی را دارند، سَئَلَ رَجُلٌ علی بن الحسین عن شراء جاریة لها صوتٌ، یعنی جاریه‌‌ای که مغنیه است دیگر، معنای صوتٌ یعنی مغنیه، حالا عبارة اُخریٰ[لها صوت، همان جاریۀ مغنیه است.] فقالَ ما علیک لو اشتریتها فتذکرک الجنة. البته خود مرحوم صدوق در اینجا یک بیانی دارد، می‌فرماید: یعنی بقرائة القرآن و الزهد و الفضائل التی لیست بغناءٍ فَاَمّا الغناء فمحذورٌ. 

خب این در اینجا جای ایراد است، جای اشکال است که آن کسی که جاریه‌ای را می‌خرد، البته ممکن است برای قرائت قرآن بخرد، ممکن است برای فلان بخرد ولی ممکن هم است که برای خواندن شعر و اینها بخرد. چه اشکالی دارد که یک جاریه‌ای با غناء خودش و با شعر خودش، اشعاری که دارد این اشعار تذکرک الجنة باشد، این با آن غناء منافاتی ندارد. وقتی جاریه‌ای که در مجلس عروسی شرکت می کند اشکال نداشته باشد، حالا اگر این جاریه زن انسان باشد یا کنیز انسان باشد این دیگر به طریق اُولیٰ اشکالی نخواهد داشت. 

سؤال: فرمودید که در مورد اعراس از باب مستثنیات است یعنی لهو و لعبش اثبات شده است ولی استثناء شده است، اما اگر زن برای شوهرش بخواند آن لهو و لعبش که از بین نمی‌رود.

جواب: مسئلۀ لهو در اینجا مطرح نیست، ببیند در مورد ...