جلسه ۸

سؤال: اعراس را شما فرمودید از باب استثناء است.

جواب: عرض نکردم در اعراس استثناء است، نه، در آن تفصیلی را که بیان کردیم نسبت به کیفیت ترجیع، در آنجا من این مطلب را گفتم، در کیفیت ترجیع و ... یک کدورتی هست که آن کدورت مخصوص است به این مجالس غناء. یعنی علاوۀ بر اینکه خود این مجلس، مجلس لهو است، آن کیفیت صدا، کیفیت صدای صارف به جنبۀ حیوانیت و ظلمانی و اینها است، آن را گفتم که در مجلس عروسی و اینها استثناء می‌شود و الاّ خود لحن صدا، صدای قشنگ با ترجیع و اینها، این اشکالی ندارد. آن وقت وقتی که در مجلس عروسی که یک مرد غریبه است و این حرفها، وقتی که زن بخواند اشکال ندارد در حالی که غریبه است؛ آن وقت- آنجا هم عرض کردم خدمتتان- در جایی که زن بخواند که برای شوهر است و حلال است، مثل اینکه فرض بکنید که نسبت به آن کیفیتی که ما همین مسئله را دربارۀ رقص حتی نسبت به مجالس هم همین طور می‌گوییم دیگر، یعنی مسئلۀ غناء هم فرقی با این قضیه نمی‌کند، یک وقتی رقص در یک مجلسی است که اصلاً خود رقص، خودش مرید است، خود رقص موجب ریبه می‌شود ولو اینکه زن برای زن باشد، این قطعاً حرام است، شکی در این نیست. یک وقتی نه، رقص یک رقصی است که عادی است فرض کنید که حالا می‌چرخند و دست می‌زنند و فلان؛ این موجب ریبه و اینها نمی‌شود؛ اما این دلیل نمی‌شود که حالا همین رقص برای شوهر هم اشکال داشته باشد. خب به طریق اولی این مسئله به این کیفیت نیست.

در مورد غناء نسبت به اصل صوت که خود اصل صوت، خودش موجب یک حالت انخفاض نفسانی و تکدر نفسانی می‌شود؛ این محل اشکال است، خود این نحوه غِناء؛ الاّ در مجالس عروسی که خب در آن مجالس عروسی، وضع مجلس خلاصه یک وضعی است که رفع این مسئله را می‌کند. امّا حالا فرض بکنید که یک زنی نسبت به شوهر خودش بخواهد این را بخواند خب طبعاً آن جهت حلیّت و آن ارتباط بین زوجیت، خودش تکافی این مسئله را می‌کند و اشکالی از این نقطۀ نظر مطرح نمی‌شود.