جلسه ۶

سؤال: این حرمت موسیقی در مورد سماع است یا استماع؟

جواب: فرقی نمی‌کند اگر سماعش هم در اختیار انسان باشد، آن هم حرام است، مگر اینکه دیگر در اختیار انسان نباشد، از[ منزل] همسایه صدا می‌آید و انسان هم نمی‌تواند کاری بکند. علی کل حال استماعش حرام هست، سماعش هم به این نحو.

بسم اللَه الرحمن الرحیم

راجع به غناء اگر نظرمان باشد تقریباً پارسال روایاتی را که راجع به خواندن قرآن با صوت حسن یا تغنَّوْ بالقرآن بود، آنها را در درس بیان کردیم و همۀ آنها حکایت از این نکته می‌کرد که غناء دارای دو معنا هست؛ 

یک معنا که همان معنای لغوی است که مساوی با ترجیع صوت است.

و یک معنا، معنای اصطلاحی است که بعد آن معنای اصطلاحی متداول شده است و غناء بر آن اساس دیگر تعلق گرفته است.

روایتی داریم از علی بن ابی حمزه از امام باقر علیه السلام، که علی بن ابی حمزۀ بطائنی سوال می‌‌کند...، این همان کسی بود که از واقفیه بود و بعد از موسی بن جعفر قائل به وقف شد و با اینکه از بزرگان اصحاب بود...

سؤال: مگر از اصحاب امام سجاد نیست؟

جواب: نخیر،

سؤال: به موسی بن جعفر نمی‌رسیده؟

جواب: چرا. او چند امام را درک کرد، علی بن ابی حمزه...، او ابی حمزۀ ثمالی است که او فرق می‌کند و اسمش هم ثابت بود. این علی بن ابی حمزه چند امام را درک کرده است، امام باقر و امام صادق و از متولیان امور امام صادق و موسی بن جعفر بوده است،

سؤال: و امام رضا

جواب: بله. 

سؤال: چهار تا امام را درک کرده است.

جواب: بله، و بعد از موسی بن جعفر وقتی که حضرت امام رضا مطالبۀ اموال را کردند او نفرستاد و گفتش که پدر شما از دنیا نرفته است بلکه غیبت کرده است و بعد دوباره برمی‌گردد، و با این صحبتها بالا کشیدند، مُلا خورِش کردند به اصطلاح. خب اینها هم از این احادیث بلد بودند دیگر. و حضرت امام رضا او را لعن کردند و به یکی از افرادی که آمده بود گفتند که از علی بن ابی حمزه چه خبر؟ گفتش که آمدم و او در کوفه بود. حضرت فرمودند امروز از دنیا رفت و وقتی که او وارد قبر کردند از ائمه سوال کردند و او تا پدرم را گفت و وقتی که به من رسید توقف کرد و چنان گرزی بر سر او زدند که شرق و غرب عالم را آتش آن گرز فرا گرفت! این شرح حال این بزرگوار است که عاقبت به خیر شد! ایشان البته خب...