جلسه ۶

یک شخصی برای خود من نقل می‌کرد، می‌گفت در هند من یک مرتاضی را دیدم که یک عقربی را که داشت راه می‌رفت میراندش، خشک شد، کار مرحوم قاضی را کرد دیگر، مار را خشک کرد، خشکید، تمام شد، مُرد. این[مرتاض] الان این کارها را انجام می‌دهد اما آن ختمی که بر قلب او خورده است و دریچۀ او بسته شده است، دیگر آن به این زودی ها باز نمی‌شود.

سؤال: از باب مظهر اسم الممیت است؟ 

جواب: بله مظهر واقع می شود.

سؤال: دیگر رسیده به درجه‌ای که مظهر اسم واقع بشود؟

جواب: بله، الان همۀ ما مظهر هستیم، حالا در آن مظهر قوت داریم، ضعف داریم، شدّت داریم، فرقی نمی‌کند،

سؤال: ... عبور از عالم قیامت؟

جواب: نه، این به او لازم نیست. لازم نیست که...، آن یک مظهریتی دارد که آن لازمه‌اش عبور است، آن مظهریت کلی است، نه اینها در موارد جزئی هست، آن مظهریت کلی که مثل ولیّ هست و اینها، قدرت بر هر اماته‌ای دارد در مراتب مختلفه، آنها پیدا نمی‌کنند اینها را، این لازمه‌اش عبور از آن عوالم است،

سؤال: اینها(مرتاضها) قدرت بر هر اماته‌ای را ندارند؟

جواب: نخیر.

سؤال: همین جزئیات را فقط می‌توانند، یعنی نفوس ضعیفه را؟ اما ولیّ خدا می‌تواند تمام نفوس را ... 

جواب: بله، همه را می تواند.

سؤال: شما فرمودید که همین مرتاضها مثلاً اگر توبه کنند و برگردند، باز یک مقداری از مسیرشان را رفتند با همین ریاضتها.

جواب: اگر مرتاضها بر توبه موفق بشوند، از نقطۀ نظر اینکه بالاخره آن ریاضاتی که باید بر نفس پیدا بشود و بتواند او را بِکَنَد، بالاخره اینها یک مقداری ریاضات را کشیدند، آن وقت وقتی که توبه کنند، از باب إِلاّٰ مَنْ تٰابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صٰالِحاً فَأُوْلٰئِكَ يُبَدِّلُ اَللّٰهُ سَيِّئٰاتِهِمْ حَسَنٰاتٍ وَ كٰانَ اَللّٰهُ غَفُوراً رَحِيماً ﴿الفرقان‌، ٧٠﴾ این جزو مسیرشان به حساب می‌آید، لازم نیست که برگردند به عقب و از اول شروع کنند، همین مقدار از ریاضات تبدیل می‌شود به آن جنبۀ روحانیت.