مرتب سازی:
جلسه ۵
8سؤال: [پس نظر ایشان(مرحوم شیخ حر آملی) این بوده که قرآن را با صوت نخوانند بلکه همین طور معمولی بخوانند؟]
جواب: بله، بله، بله.
سؤال: صدای آلات موسیقی را به آن غناء نمیگویند، غناء در واقع همان ترجیع صوت است.
جواب: بله، آن یک مسئلۀ دیگر است. مسئلۀ حرمت موسیقی یک بحث جدایی دارد. غناء یک بحث جدایی دارد. حالا ما فعلاً غناء را داریم بحث میکنیم تا به آن هم برسیم.
سؤال: پس این که استعمال میشود در واقع استعمال غلطی است؟
جواب: بله.
سؤال: استعمال غناء میشود در آلات موسیقی.
جواب: البته داریم که مجالسی که در آن این آلات موسیقی زده بشود که طبعاً این آلات موسیقی انسان را به لهو و لعب میاندازد، هم زمانش اشعاری هم که خب در آن اشعار، اشعار دنیوی و محبتهای مجازی و این ارتباطات[عاشقانه] آنها هم در آن اشعار همزمان است، یعنی اگر مجلس غناء آمده و گفتند مجلسی که در آن آلات موسیقی و اینها هست، به نفس آلت موسیقی غناء گفته نمیشود بلکه به زدنش در آن مجلس غناء گفته میشود. و لذا اگر شما آلات موسیقی را در مجلس روضه به یک نوع خاصی بزنید نمیگویند که شما در این جا غناء کردید، گرچه حرام است آلات موسیقی، ولی غناء نیست. مثل این که آلت موسیقی با شطرنج فرق میکند. شطرنج یک مقوله ای است، آلات موسیقی یک مقولۀ دیگر است. آلات موسیقی با خمر فرق میکند، موضوع متفاوتی دارند. غناء هم برای خودش یک موضوع جدایی دارد.
سؤال: ...؟
جواب: و اللَه مسئلۀ کلی در مورد موسیقی...، البته من این مطلب را که شما میفرمایید به یک صورت باز تر در مقدمۀ ارتداد آوردهام که به طور کلی ریشۀ احکام از چه نشأت میگیرد؟ در آن جا من این مسئله را ذکر کردهام که امکان ندارد یک حکمی مقرِّب باشد و نورانیت بیاورد در حالی که از نظر شارع مقدوح باشد، حالا یا مکروه یا حرام، این اصلاً امکانش نیست. چون احکام از نقطۀ نظر مصدر تشریعش، این احکام، احکام دل بخواهی نیست...