مرتب سازی:
جلسه ۵
12سؤال: پس چرا در مورد زیارت عاشورا مردم میگویند ما میخوانیم و حاجت میگیریم؟ اینها اثر بدی ندارد؟
جواب: نه، ندارد.
سؤال: چه طور میشود؟
جواب: معمولاً ندارد. خب اینها اهل ذکر نیستند. البته میگویم در بعضی از موارد بر حسب خود حال، ممکن است که نداشته باشد، حالات انسان هم تفاوت میکند.
تلمیذ: معمولاً کامل نمیخوانند با صد سلام و صد لعن.
مرحوم آقای حداد به آن صد سلام، صد لعن خیلی توجه داشتند. می فرمودند اگر کسی این را بگوید خیلی مهمتر است. گاه گاهی ما در این جُنگ های آقا سابقاً مطالبی[می دیدیم و] میگفتیم که اینها چه طور با طلبگی جور در میآید؟ مثلاً فرض کنید یک اذکاری میگرفتند که چهار ساعت فقط در شبانه روز وقت میگرفت! چهار ساعت برای یک طلبه امکان ندارد مگر اینکه...، البته خب آن موقع دیگر ایشان مسجد می رفتند، آمده بودند ایران، دیگر نجف نبودند. اما در نجف هم اهل این مسائل و اذکار و اینها بودند، هفت سال ...،
سؤال: در آنجا[(نجف)] که چهار ساعت نبوده ؟
جواب: نه آن موقع که نه.
سؤال: با یکی از رفقا صحبت شد میگفت وقتی مرحوم آقا پیش آقای حداد رسیدند ایشان سفر اولش تمام شده بود یا نه؟ طبق مطالب در روح مجرد احساس می شود که سفر اولشان تمام نشده بود...
جواب: افراد در اینجا متفاوت هستند. بعضی ها در آن سفر، دائم در حال رفت و برگشت هستند. یعنی همراه با سایر اسفار دیگر، سفر اول را طی میکنند. همزمان، ؟ است. یعنی در عین این که فانی میشوند دوباره بقاء پیدا می کنند، دوباره فناء برایشان پیدا میشود، این طور نیستش که دیگر فناء باشد و بعد هم دیگر بقاء و تمام. ایشان این طور بودند. تردد بین بقاء و فناء بوده است. آن موقع ایشان این طور بودند.
سؤال: ...؟
جواب: اشکال ندارد، چه اشکالی دارد که یک شخصی فرض کنید که...، بالاخره در فناء این افاضه معنا ندارد هر چه هست در بقاء است.