مرتب سازی:
جلسه ۳
2در روایت دیگری هم داریم که میفرماید: علی بن ابراهیم عن ابی عن ابن ابی عمیر عن علی بن اسماعیل عن ابن مَسکان عن محمد بن... عن الجعفر علیه السلام قال سَمعتُ یقول الغناءُ من ما وَعَداللَه عزوّجَل علیه النّار وَ تلی هذه الآیه وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ اَلْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اَللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَهٰا هُزُواً أُولٰئِكَ لَهُمْ عَذٰابٌ مُهِينٌ ﴿لقمان، ٦﴾
روایت دیگر، روایت ابن ابی عمیر است عن مهران بن محمد عن ابی عبداللَه علیه السلام قال سمعت یقول الغناءُ منِ ما قال اللَه وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ اَلْحَدِيثِ الیَ آخره.
روایت دیگری هم داریم که در تهذیب است، البته تمام این روایاتی را که امروز بیان می کنیم از اصول کافی است، فردا روایات دیگری که در تهذیب و اینها هست میآوریم و بیان میکنیم. اینها از اصول کافی جلد سادس، صفحۀ چهارصد و سی و یک، روایت ابو علی اشعری است از محمد بن جبار ... ... عن ابی عبداللَه علیه السلام قال فی قول اللَه عز و جل وَ اَلَّذِينَ لاٰ يَشْهَدُونَ اَلزُّورَ ... ﴿الفرقان، ٧٢﴾ حضرت فرمودند هو الغناء، منظور غناء است.
روایت دیگر که مربوط به ذفن و مزمار و کُوبات و کبرات است که آنها را بعداً میآئیم عرض می کنیم.
باز روایت دیگر است، روایت هشتم، سُئلَ اباعبداللَه علیه السلام عن الغناء فقال هُوَ قول اللَه عز و جل وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ اَلْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اَللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ ... ﴿لقمان، ٦﴾
روایت دیگر سهل بن زیاد است عن سعید بن جناع ... قالَ نزل المدینه فاعطینا اباعبداللَه علیه السلام فقال لنا اینَ نزَلتُم؟ کجا رفتید؟ خانه چه کسی؟ اتفاقاً جای خیلی خوبی هم رفته بود! فقلنا علی فلان صاحب الغیان. کنیزان خیلی مغنیه دارد و خلاصه برایمان میخوانند! و قال کونوا کراماً! خیلی بزرگوار باشید و فلان! تولاه ما اراد به، نفهمیدم که حضرت چه میگویند که کونوا کراماً، بزرگوار باشید، یعنی چه؟ منظور حضرت چه بود؟ و ظننّا اَنَّه یقول تفضَّلُوا علَیه، خیال کردیم که حضرت میگویند یک چیزی مثلاً به او بدهید، یک هدیهای ببرید حالا که در منزلش رفتید، اینها برایتان میخوانند! حالا اینها را من شوخی می کنم! فعدنا الیه فقلنا الاّ لا ندری ما اردت بقولک کونوا کراماً، فقال اما سمعتم قول اللَه عز و جل فی کتاب اللَه وَ اَلَّذِينَ لاٰ يَشْهَدُونَ اَلزُّورَ وَ إِذٰا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرٰاماً ﴿الفرقان، ٧٢﴾ منظور حضرت در اینجا این طور بوده.