جلسه ۱۰

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم

[در جلسات گذشته] کلام مرحوم صاحب جواهر و همچنین کلام مرحوم آقای حکیم نقل شد. در کلام اینها اشاره به کیفیت استدلال قدما و متأخرین بر نجاست و عدم نجاست ذاتی اهل کتاب و مشرکین بود. حالا امروز ما یک مقدار دیگری از...[حدود ٩دقیقه از صوت ضبط نشده است]

...طوسی آمده اعتذار کرده که ایشان بنا بر احدٌ من الاقوال آمده این را ذکر کرده. یا این که شخص دیگری- که الآن اسمش در ذهنم نیست، ظاهراً علامه است غیر از ابن ادریس، چند روز پیش در مطالعه‌ام به آن برخورد کردم، نمی دانم خدمتتان عرض کردم یا نه- آمده و گفته است که ممکن است مطالبی که ایشان[(مرحوم شیخ)] در این کتاب نهایه آورده فقط مستفاد از روایات است و نیامده فتوای خودش را ذکر کند، لذا در یک جا آمده حکم به طهارت داده و در جای دیگر حکم به نجاست داده و ایشان[(مرحوم شیخ)] فتوای خودش را نیامده در این جا بیان کند.

این مسئله هم محلّ اشکال است چون لاشک و لاشبهه که اتفاقاً مرحوم شیخ در کتاب نهایه فتاوای خودش را آمده نقل کرده که منطبق با روایات هم هست. پس این [مطلب] هم در این جا معنی ندارد.

یا این که فرض کنید مثلاً مرحوم وحید بهبهانی در حاشیۀ مدارج ایشان می‌فرمایند که: اِنَّ ابن عقیل قائلٌ بعدم انفعال ماء القلیل و السؤر عند الفقهاء یطلق علی الماء التی مثلاً یَمسُّ بالفم، تقریباً به این عبارات. گفتیم که ابن جنید و ابن عقیل قائل به طهارت هستند، ایشان می‌فرمایند که نظر ابن عقیل در این جا مورد قدح است و مخل به اجماع ما نیست- چون مرحوم وحید بهبهانی ادعای اجماع کردند دیگر و چند روز پیش هم کیفیت اجماعش عرض شد- به جهت این که ابن عقیل قائل به عدم انفعال ماء قلیل است، این از یک طرف، از یک طرف[دیگر اینکه] پیش فقهاء سؤر اطلاق می‌شود بر آب قلیل، و کسی که قائل به عدم انفعال ماء قلیل است قائل به عدم نجاست سؤر هم هست، از این نقطۀ نظر فتوای ابن عقیل دال بر این[(طهارت اهل کتاب)] نیست.