جلسه ۹

و از ابن عقیل هم نقل شده، راجع به ابن عقیل هم ایشان خیلی نظر مثبتی ندارند...

... و حتی بالاتر از این نقطۀ افتراق و امتیاز بین شیعه و عامه می دانند که سابق نقطۀ افتراق شیعه و عامه را از طهارت اهل کتاب و نجاست اهل کتاب می‌شناختند. 

مسئلۀ دیگری که ایشان در اینجا از ادله مطرح می کنند همین آیۀ شریفه يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا اَلْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلاٰ يَقْرَبُوا اَلْمَسْجِدَ اَلْحَرٰامَ بَعْدَ عٰامِهِمْ هٰذٰا ... ﴿التوبة، ٢٨﴾ گرچه ایشان در اینجا تصریح می کنند بر اینکه شاید معنای نجَسی که در این آیه هست همان نجاست مصطلح نباشد، با اعتراف به این مسئله در عین حال می فرماید قرائنی که وجود دارد این قرائن حکایت از این می کند که این نجاست، نجاست مصطلح است به جهت اینکه دارد فَلاٰ يَقْرَبُوا اَلْمَسْجِدَ اَلْحَرٰامَ چون اگر نجاست یک نجاست غیر مصطلح باشد، نجاست نجاست عرضیه باشد نباید بگویند فَلاٰ يَقْرَبُوا اَلْمَسْجِدَ اَلْحَرٰامَ ، این نجاست شاید در مترفین از آنها محقق نباشد، افراد خیلی تمیز و دارای قذارت و اینها نباشند.

عرض ما در اینجا نسبت به ایشان این است که اتفاقاً قرائن، خلاف این را حکایت می کند، به جهت اینکه در فَلاٰ يَقْرَبُوا اَلْمَسْجِدَ اَلْحَرٰامَ اصلاً نفس حضور اینها در مسجد الحرام مورد مذمت است نه به لحاظ نجاست ذاتیه. اگر نجاست اینها نجاست ذاتیه باشد خب ورود نجاست ذاتیه به مسجد الحرام در صورت عدم تسری و عدم سرایت اشکال ندارد. این معنا، نجاست نجاست باطنیه است که نجاست باطنیه به هیچ وجه قابل دفع و رفع نیست، یعنی قرائن بر خلافِ نظرِ ایشان، نظر می دهند.

[مطلب دیگر این که در مورد استدلال افرادی که برای طهارت اهل کتاب، این آیه را دلیل می آورند] اَلْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ اَلطَّيِّبٰاتُ وَ طَعٰامُ اَلَّذِينَ أُوتُوا اَلْكِتٰابَ حِلٌّ لَكُمْ وَ طَعٰامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ ... ﴿المائدة، ٥﴾، ایشان می‌فرمایند که منظور از طعام، همان گندم است، گندم یابس، البرُّ الیابس، این منظور از طعام است چطور اینکه در بعضی از روایات مانند روایات کفاره، کفارۀ روزه یا فطریه در اینجا تعبیر به بُرّ...