جلسه ۸

راجع به این در اینجا لا شک و لا شبهه که کاسه و کوزه، این ماء قلیل است، آب کُر نیست و در شرب هم ارتباط و تماس دهان با آب است. یعنی هیچ مسئله قابل شک نیست که اوّلاً: ماء ماء قلیل است. ثانیاً: قطع داریم بر اینکه ارتباط و تماس به واسطۀ دهان با این کوزه و آب قلیل هم حاصل شده، خب این را در اینجا چکار کنیم؟

ایشان در اینجا می‌فرماید که: یمکن اَن یکون مبنیّاً علی عدم الانفعال ماء القلیل! خیلی عجیب است! یعنی امام علیه السلام بر مبنای عدم انفعال ماء قلیل آمده در اینجا این حکم را بیان کرده. آخر نمی‌شود که امام صبح در اینجا بیاید بنا بر مسلک ماء قلیل یک حرف را بزند، فرض کنید که در یک جای دیگر بیاید بنا بر نجاست یک مطلبی را بگوید. اگر شما قبول دارید...، البته می‌توانیم راجع به این قضیه دفاع کنیم و آن اینکه در بحث انفعال ماء قلیل و عدم انفعال ماء قلیل بعضی از ادلّه‌ای وجود دارد بر اینکه آب قلیل منفعل نمی‌شود، می‌توانیم بگوئیم که مرحوم آقای حکیم در اینجا خواستند بگویند که این دلیلی که در اینجا امام علیه السلام ذکر کردند این که ماء قلیل اشکال ندارد، این جزو ادلّه ای است که عدم انفعال ماء قلیل را می‌خواهد بیان بکند، این را می‌توانیم از طرف ایشان بگوئیم و دفاع کنیم از طرف ایشان ولکن با توجه به سایر ادلّه و آنچه که مقارنات این دلیل است، این[دفاع] تمام نیست.

سؤال: خودش دارد

جواب: بله؟

سؤال: ؟ اوّلی هم خودش دارد

جواب: بله حالا عرض می‌کنم که خود ایشان هم بعداً می گویند. 

روایت دیگر صحیحۀ ابراهیم اُولیٰ، ابراهیم بن ابی محمود قال قلت للرضا علیه السلام الجاریة النصرانیه تخدمک وَ اَنت تعلم اَنَّها نصرانیة لا تتوضأ و لا تغتسلُ من جنابة؟ قال علیه السلام لا بأس؛ تغسل یدیها.