جلسه ۷

بعد ایشان در مورد نجاست، از روایات ادلّه‌ای را ذکر می‌کنند که از هر کدام از اینها جواب می‌دهند. می‌فرماید که از جمله ادلّه؛

یکی صحیحۀ، یعنی مُصَحِّحه در واقع، سعید اَعرَج است، سأَلتُ ابا عبداللَه علیه السلام عن سُؤرِ الیهودی و النصرانی، فَقالَ لا. این یک. 

دوم خبر ابی بصیر است عن احدهما فی مُصافحة المسلم الیهودی و النصرانی فَقالَ منِ وراء الثوب فَاِن صافحک بَیَده فَغسِل یَدَک. این هم خبر ابی بصیر. 

سوّم صحیحۀ عَلی بن جعفر عن اَخیه عن مؤاکلة المجوسی فی قصعة واحده و اَرقَدُ مَعَهُ عَلی فِراشٍ واحد و اصافِحهُ قالَ علیه السلام لا. این ارقَدُ مَعهُ عَلی فِراشٍ واحد قاعِدتاً باید مجوسّیه باشد چون با مرد که نمی‌شود اَرقَد علی فراشٍ واحد باشد.

روایت بعدی روایت هارون بن خارجَه: قُلتُ لِأَبی عبداللَه علیه السلام اِنّی اُخالِط المجوس، آکُلُ منِ طَعامِهِم، قالَ لا.

یک دفعه ما با یک کسی صحبت می‌کردیم من می‌خواستم نسبت به این قضایا وارد نشود، داخل نشود، گفت آخر نگاه کن- البته ما نگاه نکردیم ها ولی آن گفت نگاه کن، یک جایی را- گفت آخر نگاه کن، آخر ممکن است خدا این را نجس کند و حرامش بکند؟! آخر این به این قشنگی...؟! آخر چه طور ممکن است...؟! البته من نگاه نکردم ها! بچّۀ خوبی بودم ولی می‌دانم آن هم بی سلیقه نیست! می‌گفت آخر چه طور ممکن است...؟!

علیٰ ایُّ حال من می‌خواستم این را بگویم که یعنی تزییلش اینکه و ارقَدُ علی فراش واحد باید نگاه کند ببیند چطور است؟! بله اگر از آنهایی است که بعید است که خدا در حقّ آنها بگوید...! عیب ندارد و اِلاّ خب همین طوریش بگوید برو پی کارت! برو گم شو! خب این هم یکی.

روایت دیگر روایت...، البته ایشان می‌فرمایند که اینها را با عدم قول به فصل به غیر یهودی و نصرانی هم می‌توانیم سرایت بدهیم. ایشان می گویند گرچه در یهودی و مجوسی آمده ولی به غیر آنها هم می شود سرایت داد. اینها روایاتی بود که ایشان راجع به نجاست کفّار ذکر کردند.